บทพิสูจน์ตัวจริงขององค์กร CSR

ภาวะวิกฤตเศรษฐกิจที่ตกต่ำ บทพิสูจน์ตัวจริงขององค์กร CSR

โดย สุภา โภคาชัยพัฒน์

ท่าม กลางภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจอันชุลมุนวุ่นวาย สื่อต่างๆ ก็พากันรายงานถึงความย่ำแย่ทางเศรษฐกิจ สภาพแวดล้อมรอบตัวเราในเรื่องนี้ไม่ค่อยจะดีนัก และยิ่งมีการนำเสนอเรื่องนี้มากเท่าไร ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะแย่ลงไปมากเท่านั้น สังคมที่รอคอยการช่วยเหลือต่างก็สิ้นหวังมากยิ่งขึ้น ภาวะเช่นนี้จะมีสักกี่องค์กรที่ยังคงสนใจคนและสังคม โดยเฉพาะคนที่ต้องการความช่วยเหลือหรือทุกคนคิดแต่จะเอาตัวรอดและตัดส่วนที่ เรียกว่ากิจกรรมเพื่อสังคมออกไป สถานการณ์ปัจจุบันที่เรียกว่า ครั้งหนึ่งในชีวิตเช่นนี้นับเป็นบทพิสูจน์ที่สำคัญขององค์กรที่ใส่ใจ สังคมอย่างแท้จริง

ที่ผ่านมามีการถกเถียงเรื่องการทำ ซีเอสอาร์เพราะเป็นกระแส หรือแม้กระทั่งประเด็นที่ว่า กิจกรรมไหนคือซีเอสอาร์ของจริง เป็นต้น วันนี้จะเป็นบทพิสูจน์ครั้งสำคัญของผู้บริหารว่าให้ความสำคัญของการทำซีเอส อาร์จริงหรือที่ผ่านมาเป็นเพียงการสร้างภาพของบริษัท เพราะไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ผู้เขียนขอยืนยันว่ากิจกรรมเพื่อสังคมยังคงเป็นหัวใจสำคัญของการอยู่รอดของ บริษัทท่ามกลางเศรษฐกิจที่รุมเร้า

ภาพของการเป็นองค์กรที่ยัง ห่วงใยสังคม ยังคงต้องมีต่อไป บางท่านอาจจะแย้งว่า "ปีนี้บริษัทของเราประสบภาวะขาดทุนหรือกำไรลดลง กิจกรรมซีเอสอาร์ควรถูกตัดเป็นอันดับแรก เอาไว้บริษัทมีกำไรเยอะๆ แล้วเราจะกลับมาทำซีเอสอาร์" นี่คือสิ่งที่ง่ายที่สุดที่ทำได้ แต่เยาวชนไทยและสังคมที่ต้องการความช่วยเหลือ ที่กำลังเติบโตก็ยังเติบโตต่อไปอยู่ทุกวันโดยไม่สามารถรอให้เศรษฐกิจดีขึ้น หรือแย่ลง เยาวชนจะต้องโตในแบบที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง โตโดยไม่มีผู้ใหญ่ให้การสนับสนุนกับกิจกรรมหรือเวทีให้เขาแสดงความสามารถออก มาอย่างถูกต้อง แต่กลับเห็นแต่ภาคธุรกิจที่กังวลถึงเรื่องกำไรขาดทุน คิดหรือว่าพอเศรษฐกิจดีขึ้นและเราพร้อมจะกลับมาทำกิจกรรมเพื่อสังคมอีก เยาวชนของไทยจะเป็นอย่างไรต่อไป ความคิดเช่นนี้คงจะพอบอกได้แล้วว่าองค์กรไหนที่ทุ่มเทให้ความสำคัญกับซีเอส อาร์ที่แท้จริง

มาตรฐานของการผลิตสินค้าที่ควรมีคุณภาพฉันใด ผู้เขียนมองว่าการทำกิจกรรมซีเอสอาร์ที่ต่อเนื่องและยั่งยืนก็คือหนึ่ง ปัจจัยที่สะท้อนถึงความแข็งแกร่งทางด้านการเงินและมาตรฐานความเป็นมืออาชีพ ของบริษัท ฉะนั้นแล้วแทนที่หลายบริษัทจะลุกขึ้นมากู้ภาพลักษณ์ด้านความมั่นคงทางการ เงินด้วยการเปิดตัวแคมเปญ ใหม่ๆ แถลงยอดขาย ผลกำไร จงอย่าลืมว่าสิ่งที่คุณทำดีอยู่แล้วและมอบให้กับสังคมอยู่แล้วนั่นแหละคือ การลงทุนทางธุรกิจที่คุ้มค่าในระยะยาวมากที่สุด และที่สำคัญคือทำด้วยต้นทุนที่น้อยมาก

นโยบายการตัดงบประมาณและการยก เลิกกิจกรรมต่างๆ นั้นทำได้ง่ายมาก แต่การกลั่นกรองถึงเนื้อหาและความสำคัญในระยะยาวของกิจกรรมเพื่อสังคม ตลอดจนการลงมือปฏิบัติโครงการอย่างมีระบบนั้นเป็นสิ่งที่ท้าทายยิ่งกว่า สำหรับองค์กร แน่นอนว่าผลที่ได้นั้นไม่เพียงแต่สะท้อนถึงภาพลักษณ์ที่ดีขององค์กรต่อสังคม ภายนอก หากแต่ยังมีผลมัดใจผู้ถือหุ้น พนักงาน และทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องด้วยเช่นกัน

จะกล่าวไปแล้วภาวะเศรษฐกิจใน วันนี้มองให้เป็นกลางก็คือ ผลของการทำกำไรอย่างไม่มีที่สิ้นสุดขององค์กรธุรกิจในอดีต ความไม่สมดุลทางสังคมนั้นมีอยู่มาก เมื่อกอบโกยกำไรกันอย่างไร้ขีดจำกัดโดยไม่สะท้อนถึงความเป็นไปทางสังคม ความเจ็บปวดจากภาวะดังกล่าวจึงเกิดขึ้นมาก กระแสซีเอสอาร์จะไม่จางหายไปจากภาคธุรกิจหากองค์กรต่างสำนึกถึงการคืนกำไร ให้กับสังคม และวันหนึ่งเมื่อสังคมแวดล้อมหรือภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของท่านดี ขึ้น องค์กรก็จะกลับมาเติบโตอย่างยั่งยืนมากขึ้นเช่นกัน

วันนี้ องค์กรส่วนมากอาจดำเนินนโยบายในการตัดงบประมาณที่ไม่จำเป็นออกเพื่อให้มี เงินเหลือในกระเป๋าให้มากที่สุด แต่ผู้เขียนยังเห็นว่าอีกนโยบายหนึ่งที่ผู้บริหารควรทำก็คือ การรักษานโยบายการดำรงกิจกรรมเพื่อสังคมไว้เคียงคู่กับองค์กรนั้นจะช่วยยึด เหนี่ยวความภักดีต่อองค์กรจากลูกค้า คู่ค้า พนักงาน เยาวชน ประชาชน รวมทั้งผู้ถือหุ้นและสื่อมวลชนได้เป็นอย่างดี

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr03160352&day=2009-03-16&sectionid=0221

มีอะไรบนเวทีนี้ !!

ยังมีข้อถกเถียงกันมากถึงการประกอบการทางสังคมว่าคืออะไร บนเวที GSVC ที่จะจัดขึ้นที่หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร มีคำตอบ ในวันที่ 19 มีนาคม 2552 ผู้ที่สนใจสามารถร่วมชมการประกวดแผนธุรกิจรอบสุดท้าย และสามารถร่วมฟังสัมมนาเรื่องการประกอบการทางสังคม (Social Entrepreneurship Symposium) ได้ในวันที่ 20 มีนาคม ที่มีวิทยากร อาทิ สตีเฟ่น แซลมอน ประธานและผู้ก่อตั้งบริษัทไทยคราฟท์ แฟร์เทรด คริส คูซาโน ตัวแทนภูมิภาค

เอเชีย จากมูลนิธิอโชก้า (Ashoka) แจค ซิม ผู้ก่อตั้ง World Toilet Organization อมาน บัทธาชาจี (Aman Bhattacharjee) กรรมการผู้จัดการ บริษัท เมอร์ค จำกัด (ประเทศไทย) ฯลฯ รวมไปถึงเวิร์กช็อป "การวัดมูลค่าของธุรกิจที่มีต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม" (Social Impact Assessment Workshop) ผู้สนใจสามารถลงทะเบียนโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายได้ที่ www. gsvc-sea.org หรือโทร.083-892-7738

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr02160352&day=2009-03-16&sectionid=0221

GSVC ธุรกิจเพื่อสังคม

GSVC ธุรกิจเพื่อสังคม เวลาของผู้ประกอบการ (พันธุ์) ใหม่

" ผมรู้จักเพื่อนร่วมงานในสายผู้ประกอบการบางท่านที่มีความรู้สึกว่าธุรกิจที่ สามารถสร้างกำไรทางการเงินและสร้างคุณค่าให้กับสังคมและสิ่งแวดล้อมไม่ใช่ ธุรกิจที่แท้จริง และออกจะเป็นเรื่องของการทำการกุศล" เอ็ดเวิร์ด รูเบช อาจารย์และผู้เชี่ยวชาญด้านการประกอบการสากล จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้อำนวยการโครงการประกวดแผนธุรกิจเพื่อสังคมภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (GSVC) ครั้งที่ 2 ในไทย ซึ่งกำลังจะ จัดขึ้นในวันที่ 19-20 มีนาคม 2552 หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร ปทุมวัน กล่าว

ทั้งๆ ที่มีการศึกษาของสำนักต่างๆ มากมายที่บอกว่า บริษัทที่ให้คุณค่ากับเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม ตามแนวคิด Triple Bottom Line ที่ระบุว่าบริษัทที่เป็นพลเมืองที่ดีในการสร้างคุณค่าให้สิ่งแวดล้อม หรือผู้คน หรือดำรงในหลักธรรมาภิบาลสามารถมี ผลงานที่ดีกว่าในตลาดหุ้นเฉลี่ย 15-25%

และยังเชื่อว่าการเกิดขึ้นของธุรกิจเช่นนี้จะมีบทบาทสำคัญในการช่วยแก้ปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อมที่โลกกำลังเผชิญหน้า

โอกาสและความต้องการ

การ จัดการแข่งขันประกวดแผนธุรกิจ GSVC ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อ 10 ปีก่อน โดยมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียแห่งเบิร์กลี่ย์ มุ่งหวังว่าเวทีนี้จึงเป?นการส�งเสริมธุรกิจเพื่อสังคมและเป?นการสร้างชุมชน ของผู้ที่มีความคิดเดียวกันที่ต้องการจะเห็นโลกและสังคมน่าอยู่มากขึ้นด้วย การร่วมแก้ไขปัญหาต่างๆ และร่วมพัฒนาผู้ประกอบการทางสังคมรุ่นใหม่ ในทุกครั้งของการประกวดจะมีนักวิชาการ นักธุรกิจ นักลงทุนที่สนใจจะลงทุนประเภทนี้ ฯลฯ เข้ามาร่วมในเวที และตลอดเวลากว่า 10 ปีของการจัดการแข่งขัน ได้สร้างธุรกิจเพื่อสังคมขึ้นมากว่า 70 ธุรกิจในสาขาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการศึกษา สาธารณสุข สิ่งแวดล้อม ไมโครไฟแนนซ์ และอื่นๆ

ในการประกวดยังมุ่งเน้นนวัตกรรมในการวัด มูลค่าของธุรกิจที่มีต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม (Social Impact Assessment) ให้ออกมาเป็นตัวเงิน ซึ่งบางคุณค่าหรือผลกระทบเป็นเรื่องยากที่จะวัดหรือตีออกมาเป็นมูลค่าได้ และสามารถนำไปเป็นแบบอย่างต่อไป

มองผ่านโมเดล "ซันไนท์ โซลาร์"

" รูเบช" บอกว่า สิ่งที่เกิดขึ้นบนเวทีนี้สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นไปได้ของธุรกิจ ที่เชื่อเช่นนี้ ในการแข่งขัน GSVC รอบสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียแห่งเบิร์กลี่ย์ เมื่อปีที่ผ่าน ผมได้พบมาร์ค เบนท์ ซึ่งเขาได้รับเชิญไปเพื่อพูดถึงบริษัทของเขาคือ ซันไนท์ โซลาร์ เมื่อมาร์คอธิบายว่าเขาตั้งบริษัทของเขาอย่างไร ผมว่าน่าสนใจมาก"

"เบนท์บอกว่าเขาต้องการที่จะสร้างบริษัทที่ประสบ ความสำเร็จเมื่อมองในแง่ ผลกำไรทางการเงินที่จะสามารถช่วยให้ครอบครัวของเขามีความเป็นอยู่ที่ดี แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ต้องการที่จะแก้ปัญหาหลายอย่างบนโลกใบนี้ที่อยู่รอบๆ ตัวเขา และยังสามารถมองเห็นถึงการแก้ปัญหาที่ทำได้โดยไม่ยาก อย่างเช่นการจัดหาแสงสว่างให้กับชุมชนที่ไม่มีไฟฟ้าใช้ บริษัทซันไนท์จึงเริ่มขายไฟฉายที่ได้พลังงานมาจากแสงอาทิตย์ ซึ่งได้รับการชาร์จในช่วงกลางวันและสามารถใช้ในตอนกลางคืน"

" ซันไนท์เชื่อว่าเขาสร้างไฟฉายที่ดีที่สุดในโลก หน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือผู้คนและเอ็นจีโอในระดับนานาชาติหลายแห่งได้ ซื้อไฟฉายนี้เพื่อนำไปให้

ชาวบ้านที่ไม่มีไฟฟ้าใช้ โดยที่ผู้คนสามารถยังทำงานหรือเรียนหนังสือได้หลังจากที่พระอาทิตย์ตกแล้ว การที่พวกเขาสามารถมีแสงสว่างทำให้เด็กๆ สามารถอ่านหนังสือได้นานขึ้น เป็นโอกาสที่ครอบครัวจะสามารถทำงานได้นานขึ้น ทำให้เกิดรายได้ที่เพิ่มขึ้น และแน่นอนว่าบริษัทก็มีกำไรเช่นกัน"

นวัตกรรมที่สร้างสรรค์

" นี่เป็นตัวอย่างที่ดีเกี่ยวกับการนำ นวัตกรรมมาสร้างเป็นธุรกิจและยังช่วยแก้ไข ปัญหาสังคมที่มีมายาวนานได้ อย่างความยากจน การศึกษา มลพิษ และพลังงาน ซันไนท์ยังเป็นบริษัทรุ่นใหม่ที่เกิดขึ้นจากผู้ประกอบการยุคใหม่ที่ใช้ความ คิดสร้างสรรค์ ความสามารถในการที่ไม่ได้ทำเพื่อเงินเพียงอย่างเดียว แต่ยังแก้ไขปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมที่มีอยู่รอบตัว" รูเบชกล่าว

เช่น เดียวกันแผนธุรกิจของนักศึกษาที่เข้ารอบ 11 ทีมสุดท้ายของการแข่งขันระดับภูมิภาค ในปีนี้มีตั้งแต่แผนธุรกิจเพื่อสังคม วีดิโอเกมทางจิตวิทยา ที่ใช้ลดอาการซึมเศร้า วิตกกังวล หงุดหงิดง่าย และใช้พัฒนาทักษะเด็กออทิสติกของทีม Click the Clam จาก University of Auckland นิวซีแลนด์

ธุรกิจที่ช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนไฟฟ้าในชนบท ของทีม Soxcell มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่นำเสนอพลังงานทางเลือกที่เกิดจาก fuel cell หรือเชลล์ เชื้อเพลิงที่เกิดปฏิกิริยามาจากโซลิดออกไซด์ซึ่งมีราคาถูกกว่าพลังงานทาง เลือกอื่นๆ และสามารถติดตั้งในชนบทห่างไกล ธุรกิจนี้จะต้องใช้เงินลงทุนจำนวน 6 แสนเหรียญสหรัฐ เพื่อสร้างผลตอบแทนทางสังคมและสิ่งแวดล้อม 8 ล้านเหรียญสหรัฐในระยะเวลา 10 ปี

หรือแผนธุรกิจที่พยายามจะสร้างความเป็นธรรมให้เกิดขึ้นในระบบ ซัพพลายเชนธุรกิจแฟชั่นในเกาหลีใต้ ของทีม Sooda จาก Yonsei University, Korea University, Seoul National University และ KAIST โดยการให้บริการผลิตและจัดจำหน่ายให้ นักออกแบบเสื้อผ้าอิสระกว่า 100 คน เพราะมองว่า อุตสาหกรรมเสื้อผ้าในเกาหลีใต้ทั้งหมดขึ้นอยู่กับบริษัทยักษ์ใหญ่เพียงไม่ กี่แห่งที่มุ่งทำกำไรสูงสุดทางการเงิน โดยการพยายามลดต้นทุนจากการให้พนักงานทำงานหนักในสภาพการทำงานที่เอารัดเอา เปรียบ นักออกแบบเสื้อผ้ามีรายได้ต่ำ ธุรกิจนี้ได้เริ่มต้นในบางส่วนแล้วในกรุงโซล ด้วยเงินลงทุนประมาณ 2 ล้านเหรียญสหรัฐ และคาดหวังที่จะสร้างอัตราผลตอบแทนของโครงการต่อสังคมถึง 1800% ในระยะเวลา 10 ปี

จะเห็นได้ว่าทุกแผนธุรกิจไม่ได้เพียงแค่คิด ถึงความเป็นไปได้ทางธุรกิจ แต่ยังพยายามตอบโจทย์ในการแก้ปัญหาาทางสังคม และก้าวสู่กระบวนทัศน์ในการทำธุรกิจใหม่ที่ไม่ใช่เพียงการทำการกุศล !!

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr01160352&day=2009-03-16&sectionid=0221

ไม่มีเวลาลองผิดลองถูก

" ผศ.ดร.สุทธิศักดิ์ ไกรสรสุธาสินี" นักวิชาการจากคณะพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า แนวคิดนี้เป็นเรื่องที่ดี แต่เป็นเรื่องที่ผู้จัดทำต้องระมัดระวังเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะตัวชี้วัดในการประเมินผล เพราะต้องยอมรับว่าความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) ในทางวิชาการยังไม่มีข้อสรุปในเรื่องเครื่องมือชี้วัด และอาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่โดยส่วนตัวมองว่าทำให้กระทั่งมาตรฐาน ISO 26000 เองก็ยังไม่มีการรับรอง เพราะฉะนั้นหากยังไม่มีเครื่องชี้วัดที่ชัดเจนและมีการรับรองมาตรฐานจะทำให้ เกิดปัญหาตามมาในอนาคต

"ถ้าเรากำลังมองว่า CSR กำลังเป็นมาตรฐานในการทำธุรกิจที่ผู้ซื้อในต่างประเทศไม่ทำการค้าด้วยกับ บริษัทที่ไม่มี CSR ซึ่งกำลังเป็นอุปสรรคกับธุรกิจไทย ดังนั้นการทำมาตรฐานเราต้องมองในสิ่งที่เขาต้องการกับสิ่งที่เราจะทำให้สอด คล้องกัน เพราะไม่อย่างนั้นแล้วจะกลายเป็นว่าถ้าบริษัทบอกคู่ค้าว่ามีมาตรฐาน CSR แล้ว ถ้าในระยะยาวบริษัทมาตรวจสอบโรงงานแล้วพบว่าไม่ได้มาตรฐานอย่างนั้นจะเป็น สิ่งที่ทำลายความเชื่อมั่นที่มีต่อมาตรฐานและกลายเป็นว่าสิ่งที่ธุรกิจทำก็ สูญเปล่า ยิ่งในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้เราคงไม่มีเวลามาลองผิดลองถูก" ผศ.ดร.สุทธิศักดิ์กล่าว

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr04090352&day=2009-03-09&sectionid=0221

อย่าติดกับดักตัวเอง

" อนันตชัย ยูรประถม" ผู้อำนวยการสถาบันธุรกิจเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SBDI) กล่าวว่า ในการจะจัดทำมาตรฐานต้องพิจารณาใน 2 ประเด็นหลัก ประเด็นแรก คือความน่าเชื่อถือของมาตรฐาน คงต้องมีการกำหนดถึงการประเมินองค์กรให้ดีว่าจะมีตัวชี้วัดแบบใด จึงจะเรียกได้ว่าองค์กรนี้ได้รับการรับรองว่ามีความรับผิดชอบต่อสังคม เพราะไม่อย่างนั้นแล้ว การที่ทำโดยไม่พิจารณาเรื่องนี้ให้ดี จะนำไปสู่การทำลายความน่าเชื่อถือของมาตรฐานและตัวองค์กรผู้จัดทำมาตรฐานใน ระยะยาว ประเด็นที่ 2 คือการวางแนวปฏิบัติ ซึ่งไม่ได้เป็นแต่เพียงการกำหนดว่าองค์กรต้องมีความรับผิดชอบ ควรทำในประเด็นใดบ้างในด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม แต่ยังต้องมีการกำหนดวิธีการในการจะเดินไปสู่แนวปฏิบัตินั้นได้ เพราะไม่อย่างนั้นการที่แม้จะมีเจตนาที่ดีในการกระตุ้นและ ส่งเสริมองค์กรธุรกิจให้ทำ CSR จะกลายเป็นว่ามาตรฐานนี้จะกลับไปสร้างอุปสรรคให้ธุรกิจเองเช่นเดียวกับที่ เคยเกิดขึ้นกับการออกแนวปฏิบัติที่ผ่านมา

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr03090352&day=2009-03-09&sectionid=0221

แนะเส้นทางสู่มาตรฐานที่ดี

ผศ. ดร.สมพร กมลศิริพิชัยพร นักวิชาการจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในฐานะ ผู้เชี่ยวชาญการจัดทำรายงานตามมาตรฐาน GRI (global reporting initiative) กล่าวว่า การมีมาตรฐาน CSR ที่มุ่งส่งเสริมและกระตุ้นให้ธุรกิจมีความรับผิดชอบต่อสังคมนั้นเป็นเรื่อง ที่ดี แต่ควรมีกรอบและเครื่องมือชี้วัดให้ชัดเจน

โดยในการจัดทำ มาตรฐานในต่างประเทศอย่างมาตรฐาน GRI นั้นใช้เวลาในการพัฒนายาวนาน มีการค้นคว้าวิเคราะห์ข้อมูลในประเด็นต่างๆ และอาศัยกระบวนการมีส่วนร่วมและรับฟังความคิดเห็นจากผู้ที่มีส่วนได้ส่วน เสีย (stakeholders feedback)

"ก่อนที่จะเปิดให้ผู้ที่มีส่วนได้ ส่วนเสียอื่นๆ เข้ามาให้ความเห็น และเมื่อได้เป็นร่างแล้วก็จะเปิดให้สาธารณะเข้าไปให้ความคิดเห็น เพิ่มเติม"

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr02090352&day=2009-03-09&sectionid=0221

มาอีกแล้ว มาตรฐาน CSR ใหม่

มาอีกแล้ว มาตรฐาน CSR ใหม่ มาตรฐานพันธุ์ไทยของ "หอการค้าฯ"

แม้ จะยังเพียงแค่ "ไอเดีย" แต่การออกมาประกาศถึงแนวคิดจัดทำมาตรฐานด้านความ รับผิดชอบต่อสังคม (corporate social responsibility : CSR) ของหอการค้าไทยนั้นน่าสนใจยิ่ง

เพราะมาตรฐานนี้ไม่เพียงแต่จะเป็น แนวปฏิบัติด้านความรับผิดชอบต่อสังคมสำหรับองค์กรธุรกิจซึ่งเป็นสมาชิกหอการ ค้าไทยที่มีอยู่ทั่วประเทศเท่านั้น

แต่ภายใต้โครงการนี้ยังมีการรับรองมาตรฐาน CSR ให้กับองค์กรธุรกิจด้วย

อะไรคือเหตุผลที่ทำให้ "หอการค้าไทย" ลุกขึ้นมาผลักดันการสร้างมาตรฐาน CSR ของตัวเอง

" สุรินทร์ โตทับเที่ยง" ประธานกรรมการกิจการเพื่อสังคม หอการค้าไทย ให้เหตุผลว่า "ทุกวันนี้ลูกค้าต่างประเทศให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก CSR วันนี้จึงได้กลายเป็นมาตรฐานสำคัญในการค้าระหว่างประเทศ มีแนวโน้มว่าจะถูกนำมาใช้ในการกีดกันทางการค้าเพิ่มขึ้น"

จึงเป็น ที่มาของการเกิดโครงการสนับสนุนการพัฒนาธุรกิจภายใต้กรอบจริยธรรมของผู้ ประกอบการ เน้นการมีส่วนรับผิดชอบต่อสังคม (corporate social responsibility : CSR) ที่จะนำไปสู่การสร้างมาตรฐาน CSR เพื่อให้สมาชิกนำไปปฏิบัติและพัฒนา

หากรายใดทำตามมาตรฐาน ส่วนใหญ่ได้จะได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากหอการค้าไทย เพื่อใช้ในการอ้างอิง

มาตรฐานนี้จึงถือเป็นครั้งแรกในประเทศไทยที่จะมีการรับรอง !!

เพราะ แม้ก่อนหน้านี้คณะทำงานส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมของ บริษัทจดทะเบียน ซึ่งมีคณะทำงานทั้งจากผู้เชี่ยวชาญ CSR สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จะเคยออกแนวปฏิบัติด้านความรับผิดชอบต่อสังคมที่ใช้ชื่อว่า "เข็มทิศธุรกิจ" มาตั้งแต่ปี 2551

เพราะแม้ในปี 2551 กรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม จะผลักดันโครงการ CSR-DIW เพื่อเตรียมความพร้อมให้กับผู้ประกอบการไทยตามแนวทางของมาตรฐานความรับผิด ชอบต่อสังคม หรือ ISO 26000 ที่กำลังจะประกาศใช้ในปี 2553

แต่ทั้งหมดก็ยังคงเป็นเพียงแนวปฏิบัติ

เดินตามรอย ตลท.

ปัจจุบัน อยู่ระหว่างศึกษาและกำหนดมาตรฐานและเตรียมจะดำเนินการจัดทำมาตรฐานภายในปี นี้ โดยจะพัฒนามาจากแนวปฏิบัติ CSR ของตลาดหลักทรัพย์ฯ ซึ่งจะปรับให้เหมาะกับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พร้อมการรับรองมาตรฐานในรายที่สามารถพัฒนาตามกรอบนี้ได้

"ใครทำได้ สัก 8 ข้อถือว่าผ่าน เราจะออกใบรับรองด้านความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR certificate) ให้เพื่อแสดงว่าองค์กรนี้มีมาตรฐานความรับผิดชอบต่อสังคม จากนั้นก็ตรวจสอบเป็นระยะว่ายังคงอยู่ในมาตรฐานหรือเปล่า" นายสุรินทร์กล่าว ในที่สุด

นับจากนี้อาจจะมีมาตรฐานของสำนักต่างๆ ออกมาอีก หวังเพียงว่ามาตรฐานเหล่านี้จะเป็นตัวช่วยธุรกิจ มิใช่ออกมาเพื่อสร้างอุปสรรคทางการค้าเสียเอง !!

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr01090352&day=2009-03-09&sectionid=0221