skip to main |
skip to sidebar
ต้องยอมรับว่าการรณรงค์เพื่อเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมคนในสังคมเป็นเรื่องไม่ง่ายนัก
นับ ตั้งแต่เริ่มโครงการ "เด็กไทยหัวใจรีไซเคิล" ของ บริษัท เต็ดตรา แพ้ค (ประเทศไทย) จำกัด นับตั้งแต่ปี 2549-2550 กว่าจะได้ผลในเชิงรูปธรรมอย่างจริงๆ จังๆ ก็เมื่อครั้งทำโครงการ "แจ๋วรักษ์โลก" ร่วมกับสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 รณรงค์ให้ผู้ชมรายการและประชาชนทั่วไปคัดแยกกล่องเครื่องดื่ม เพื่อนำไปรีไซเคิล ที่ทำให้มีผู้ส่งกล่องนม เข้ามาถึง 249 ล้านตัน หรือ 24 ล้านกล่อง
ก้าวต่อของ "เต็ดตรา แพ้ค" ในปีนี้ จึงเดินบนเส้นทางเดิมคือการจับมือกับพันธมิตร เพียงแต่เปลี่ยนช่องทางการสื่อสารในการรณรงค์ผ่านรายการโทรทัศน์ มาเป็นการสื่อสารโดยใช้พื้นที่ในห้างสรรพสินค้า "บิ๊กซี" ที่ร่วมเป็นพันธมิตรในปีนี้ในการรณรงค์ ภายใต้โครงการ "ร่วมรักษ์โลกกับบิ๊กซี และเต็ดตรา แพ้ค"
โดยบริษัท บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ จำกัด (มหาชน) ทั้ง 67 สาขาทั่วประเทศ รับหน้าที่เป็นจุดรับกล่องเครื่องดื่มจากประชาชน พร้อมจัดให้มีกิจกรรมสิ่งแวดล้อมศึกษาในบิ๊กซี 7 สาขา รวมถึงให้ความรู้กับพนักงาน เพื่อสร้างความตระหนักและทัศนคติที่ดีและทักษะการเผยแพร่ข้อมูลโครงการให้ กับพนักงาน ก่อนจะนำกล่องเครื่องดื่มที่รวบรวมได้ ส่งต่อไปยังศูนย์รีไซเคิลกล่องเครื่องดื่ม เพื่อรีไซเคิลและนำไปผลิตเป็นอุปกรณ์การเรียนการสอนและนำไปบริจาคให้กับเด็ก นักเรียนในถิ่นทุรกันดาร
"กลอยตา" กล่าวว่า "เมื่อเดินไปที่ชั้นวางสินค้าของบิ๊กซีแทนที่จะมีการติด โปรโมชั่นก็เปลี่ยนเป็นการติดข้อความที่ให้ข้อมูลประชาชนเกี่ยวกับสินค้า หรือบรรจุภัณฑ์ที่จะกลายเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสร้างประโยชน์ให้กับผู้ ด้อยโอกาสได้แค่เพียงลูกค้าให้ความร่วมมือ"
งานนี้จึงได้ทั้ง "ภาพ" ได้ทั้งกล่อง (นม)
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr04270452&day=2009-04-27§ionid=0221
วิกฤต สังคมในวันนี้มีความซ้ำซ้อนมากเกินกว่าธุรกิจจะเข้าถึงต้นสายปลายเหตุของ ปัญหาต่างๆ ได้ ตัวอย่างความขัดแย้งทางสังคมที่เกิดขึ้นในวันนี้ชี้ให้เห็นว่าภาคการเมืองมิ ได้มองเห็นปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมเป็นตัวตั้ง เพียงแต่มองไม่พ้นประโยชน์ของตนเองและพวกพ้องของตนเองเท่านั้น ธุรกิจก็เช่นกันหากยังมีวิธีคิดการทำธุรกิจแบบมี CSR ในกระบวนทัศน์ ที่ไม่ไกลจากวิชาการบริหารกลยุทธ์ทางธุรกิจทั่วไป เราอาจจะจมตัวเองลึกลงไปในกองปัญหาความซ้ำซ้อนที่เกิดขึ้นจากหลายเหตุปัจจัย อย่างไม่รู้ตัวก็ได้
และเป็นการจำกัดพลังหรือผลประโยชน์ของ CSR ต่อการสะท้อนคุณค่าแท้จริงขององค์กรธุรกิจ โดยเฉพาะคุณค่าที่สร้างสรรค์ในการเป็นผู้นำที่ร่วมกันพัฒนาคุณภาพชีวิต หรือสุขภาวะของผู้คนในสังคม
เมื่อสำรวจดูกระแสเรียกร้องขององค์กร ระหว่างประเทศต่างๆ โดยเฉพาะ ISO 26000 ฉบับร่างคณะกรรมการ (committee draft) มีการย้ำจุดสำคัญๆ ที่น่าสนใจหลายประเด็น
1.core value สิ่งที่เป็นแกนกลาง คือการมีหลักธรรมาภิบาลที่ภาคธุรกิจพึงมี เป็นแกนกลางของทุกๆ หน่วยงาน ซึ่งนั่นก็คือจุดตั้งต้นของการแสดงออกถึงการเป็นพลเมืองที่ดีของภาคธุรกิจ
2.seven issues องค์ประกอบทั้ง 7 ประเด็นนั้นเป็นคำแนะนำที่เชิญชวนให้ธุรกิจหันกลับมาดูนโยบาย กลยุทธ์ และลักษณะการดำเนินงานของตนเองว่าได้มีทำอะไรอยู่แล้ว (due diligence) โดยที่ไม่ได้มีความพยายามบอกว่า CSR คือเรื่องใหม่ หรือเป็นเรื่องการพัฒนากลยุทธ์ทางธุรกิจแต่ อย่างไร
3.adaptation to local context ได้มีการบอกที่มาของแนวคิดองค์ประกอบของแต่ละประเด็นเป็นการแสดงแนวทางให้ ธุรกิจสามารถประยุกต์ให้เข้ากับธุรกิจของตัวเอง ทั้งมีการกระตุ้นให้พิจารณาถึงความเป็นลักษณะเฉพาะของท้องถิ่น (local context)
4.integrity and social responsibility ความจริงใจและจิตสำนึก เป็นบ่อเกิดสำคัญส่วนหนึ่ง ต้องเริ่มที่ผู้นำเป็นเรื่องพื้นฐาน แต่ผู้ตามและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียนั้นมีความสำคัญมิได้แตกต่างกัน กลับเป็นตัวรั้งการพัฒนาที่ยากกว่า การไม่เริ่มที่ผู้นำในบางกรณีด้วยซ้ำไป
5.creating social value chain through stakeholder engagement แม้ว่า ISO 26000 ฉบับ committee draft จะไม่ได้กล่าวเรื่องนี้โดยตรง แต่เมื่ออ่านทุกตัวอักษรได้มีการพูดถึงเรื่อง value chain ในการโยงใยความสัมพันธ์ระหว่างแต่ละประเด็น รวมถึงการคำนึงถึง stakeholder engagement เป็นภาคส่วนสำคัญในการเข้ามามีส่วนร่วมนี้
หากสังคมไทย จะก้าวข้ามไปที่ความหมายธรรมดาสามัญในฐานะการเป็นพลเมืองที่ดีของธุรกิจ การคิดเพียงสร้างห่วงโซ่คุณค่า (value chain) ของภาคธุรกิจ ก็ยังเป็นรูปแบบแนวคิดการบริหารแบบเดิมๆ ที่เชื่อมโยงภายในการดำเนินธุรกิจ การจะก้าวข้ามมาสู่การสร้างพลังทางสังคมของภาคธุรกิจต้องดูเส้นสายของ value chain ที่ยาวขึ้นโดยมีสังคมเป็นตัวตั้ง และมองให้เห็นห่วงโซที่ยาวมากพอที่จะเชื่อมโยงไปที่คนรุ่นลูกรุ่นหลาน ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม
การเห็นและลงมือทำเช่นนี้แล้ว จะเห็นว่า CSR เป็นคุณค่าและเป็นหลักคิดของการพัฒนาการดำเนินธุรกิจสู่ความยั่งยืน ซึ่งเป็นกระบวนทัศน์ใหม่ของ CSR ที่เรียกว่า corporate sustainable responsibility หรือการสร้าง "องค์กรยั่งยืน" ด้วยห่วงโซ่ทางสังคมจากความรับผิดชอบที่ยั่งยืนขององค์กร โดยที่ภาคธุรกิจให้ความสำคัญในการสร้างห่วงโซ่ (ความสัมพันธ์) เพื่อคุณค่าสูงสุดทางสังคม (social value creation maximization) กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับกิจการ ด้วยการคำนึงถึง triple bottom line ได้แก่ การพิทักษ์รักษาสภาวะแวดล้อม (ecology) การสร้างผลตอบแทนและผลกระทบที่ดีต่อสังคม (social) และหลักการบริหารจัดการที่เป็นธรรม ถูกต้อง และโปร่งใส ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรม (governance) ควบคู่สอดคล้องไปกับเป้าหมายเรื่องผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ อันเป็นปัจจัยหลักในการสร้างความมั่นคงและสนองตอบความเจริญเติบโตขององค์กร ในระยะยาวอย่างแท้จริง
โดยมิติที่สำคัญของความยั่งยืนในองค์กรคือ การสร้างความมีส่วนร่วมของ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (stakeholders engagement) ขององค์กร ด้วยความจริงใจ มีความเชื่อถือไว้ใจและความเคารพซึ่งกันและกัน
แม้เมื่อเกิดปัญหา ใดๆ ธุรกิจก็จะสามารถแก้ปัญหาและดำเนินกิจการร่วมกับสังคมไปได้อย่างยั่งยืน และเป็นปัจจัยหนึ่งต่อความสำเร็จและความเข้มแข็งขององค์กรในการฝ่ามรสุมทาง เศรษฐกิจ และสภาวะการเปลี่ยนแปลงจากทั้งภายในและภายนอกองค์กรได้เป็นอย่างดี
สนใจ สามารถเข้าร่วมงานเสวนาในหัวข้อ "องค์กรยั่งยืนด้วยห่วงโซ่สังคม และพลังร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย" ที่จัดโดย CSRI และเดอะ เน็ทเวิร์ค ได้ในวันพุธที่ 29 เมษายน 2552 เวลา 08.30-12.30 น. ห้องศาสตราจารย์สังเวียน อินทรวิชัย อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr03270452&day=2009-04-27§ionid=0221
โดย ดร.พรชัย ศรีประไพ รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ อิมพีเรียล เวิลด์ กรรมการมูลนิธิรักษ์ไทย
การ ทำ CSR (corporate social responsibilities) เป็นการทำงานเพื่อชุมชน เพื่อสิ่งแวดล้อม เพื่อสร้างสิ่งที่ดีๆ ให้กับชีวิตและความเป็นมนุษย์ ผมจำได้ว่าเคยอ่านพบที่ไหนสักแห่งหนึ่งที่เขียนไว้ว่า หลักสำคัญของ CSR อยู่ที่
1.ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ (human integrity)
2.ความจริงใจ (sincerity)
3.ความตั้งใจจริง (determination)
4.การเคารพซึ่งกันและกัน (mutual respect)
5.ผลประโยชน์ร่วมกัน (mutual benefits)
ผม ได้เดินทางไปจังหวัดตราด สุดชายแดนประเทศไทย และได้เห็นเหตุการณ์หลายๆ อย่างที่เกิดขึ้น ทำให้หลักการดังกล่าวข้างต้นมีคุณค่า มีความหมาย มีชีวิตชีวา และมีผลในทางปฏิบัติต่อชีวิตคนกลุ่มหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ
ผม ได้รับเชิญจากมูลนิธิรักษ์ไทยให้ไปเยี่ยมชมโครงการเกี่ยวกับผู้ติดเชื้อเอ ชไอวี และโครงการแรงงานข้ามชาติที่จังหวัดตราด ร่วมกับ นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ ประธานมูลนิธิและกรรมการของมูลนิธิอีกหลายท่าน เป็นการเดิน
ทางที่ทำให้เกิดข้อสังเกตเกี่ยวกับ "ความรับผิดชอบทางสังคม" และแนวทาง CSR หลายๆ ประการ
เริ่ม ต้นจากสนามบินจังหวัดตราด ที่เข้าใจว่าคงอยู่ภายใต้การดูแลของบางกอก แอร์เวย์ส พอสัมผัสกับสนามบิน ผมได้รับความประทับใจกับการตกแต่งดูแลและการบริหารสนามบิน รถที่มารับเราจากเครื่องบินเป็นรถไฟฟ้าที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เรียบง่าย ดูสวยงามให้บรรยากาศของการท่องเที่ยวแบบธรรมชาติจริงๆ อาคารผู้โดยสารทั้งขาเข้า-ออกเป็นกระท่อมหลังคาจากที่ไม่มีผนัง ไม่มีเครื่องปรับอากาศ แต่จัดเป็นสัดส่วนที่ลงตัว ทั้งด้านความสวยงาม เป็นระเบียบและประโยชน์ใช้สอย
แค่เห็นภาพของสนามบินและความเอาใจ ใส่ต่อสิ่งแวดล้อม เราก็คงจะมองออกว่า corporate-culture หรือความรับผิดชอบต่อสังคม ความจริงใจ (sincerity) และความตั้งใจจริง (determination) ขององค์กรนี้เป็นอย่างไร
เมื่อเดินทางเข้าไปที่ จังหวัดตราด เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิรักษ์ไทย เจ้าหน้าที่ OSCC (one stop crises center) หรือศูนย์พึ่งได้ เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลจังหวัดตราด เจ้าหน้าที่ตำรวจ และเจ้าหน้าที่สหวิชาชีพของจังหวัด ได้นำเสนอปัญหาเกี่ยวกับความรุนแรงต่อเด็กและสตรีที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรุนแรงและปัญหาที่เกิดขึ้นกับผู้หญิงที่ติดเชื้อเอชไอ วี ซึ่งกลายมาเป็นปัญหาสังคมที่รุนแรงและแพร่ระบาดก่อนที่มูลนิธิรักษ์ไทยและ กลุ่มภาคีจะมาทำงานร่วมกัน เข้ามาช่วยเหลือ สาเหตุหลักของปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นมาจาก "ทัศนคติ" ของผู้ชายที่ไม่ได้รับการอบรม หรือมีความเชื่อกันอย่างผิดๆ ว่า ผู้ชายมีสถานะทางสังคมโดยเฉพาะทางด้านเพศสูงกว่าผู้หญิง ผู้ชายจะทำอะไรก็ได้โดยไม่ถูกครหา ไม่ถูกนินทา เมื่อสังคมให้อิสรภาพกับผู้ชายมากกว่า ผู้หญิง ผู้ชายหลายคนก็ถือโอกาสใช้ความมีอิสระเหล่านี้อย่างไม่มีขอบเขต นำไปสู่การเอารัดเอาเปรียบต่อเพศหญิง ตั้งแต่การมีภรรยาหลายๆ คนไปจนถึงความรุนแรงภายในบ้าน การทำร้ายร่างกาย การเป็นพาหะเชื้อโรคร้ายมาสู่ภรรยา
กลุ่ม ภาคีที่เข้ามาร่วมทำงานกับมูลนิธิรักษ์ไทย เพื่อช่วยเหลือผู้ติดเชื้อเอชไอวี เล่าให้เราฟังว่า รูปแบบของความรุนแรงที่ ผู้หญิงเหล่านี้ได้รับก่อนการติดเชื้อมีดังนี้
- ถูกขืนใจ เมื่อไม่ยอมหรือไม่พร้อม
- สามีมีผู้หญิงอื่น
- สามีนำผู้หญิงอื่นมาค้างที่บ้าน
- ทำร้ายร่างกายเมื่อโมโห ตบตี ด่าทอ
- เวลาเมาก็จะใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูถูก เหยียดหยาม
- แสดงความมีอำนาจ ข่มขู่ โดยเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าเพื่อนๆ
- สามีมีความต้องการทางเพศมาก และไม่สนใจความต้องการของภรรยา
และ ที่ร้ายแรงที่สุดก็คือ สามีมักจะเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ภรรยาติดเชื้อเอชไอวี และเมื่อภรรยาติดเชื้อแล้ว ภรรยาเองก็เผชิญปัญหาภายในบ้าน ปัญหาสังคม ปัญหาสุขภาพ และปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย สามีแทนที่จะช่วยบรรเทาปัญหากลับเพิ่มปัญหาให้กับภรรยา เป็นการซ้ำเติมเข้าไปอีก
- โทษภรรยาว่านำเชื้อมาให้
- ทำร้ายร่างกาย มีการกระทำรุนแรงต่อภรรยาอย่างต่อเนื่อง
- ทำร้ายจิตใจโดยคำพูด กระทบกระแทก ทำลายค่าของความเป็นมนุษย์ของภรรยา
- พยายามที่จะร่วมเพศโดยไม่ใช้ถุงยาง
- แสดงอำนาจข่มขู่ว่าจะไม่เลี้ยงดู
เรา คงจะเดาได้ไม่ยากว่า สภาพจิตใจของกลุ่มผู้หญิงเหล่านี้จะเป็นอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ตัวเองว่ามีความเสี่ยงถึงขั้นเสียชีวิตกับโรคเอ ชไอวี
- แบกความกังวลอย่างหนักเกี่ยวกับชีวิตตน สุขภาพและอนาคต
- ห่วงใยพ่อ-แม่-ลูก ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
- ไม่กล้าตัดสินใจที่จะลงทุนทำอาชีพหรือตัดสินใจอะไร มีผลกระทบระยะยาว
- กังวลกับความสัมพันธ์ระหว่างตนกับสามี กับพ่อแม่พี่น้อง กับชุมชน กับสังคม
มูลนิธิ รักษ์ไทยได้เข้ามาพูดคุยกับผู้ติดเชื้อเอชไอวีเหล่านี้ และได้สร้างเครือข่าย ผู้ติดเชื้อขึ้น โดยมีหน่วยงานต่างๆ ของรัฐทั้งทางด้านหน่วยงานแพทย์และสาธารณสุข หน่วยงานชุมชน เช่น อบจ. อบต. สถาบันการศึกษา ตำรวจ ผู้นำชุมชน ฯลฯ
เพื่อให้เข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยกันแก้ปัญหาของผู้ติดเชื้อเหล่านี้
(ดูแผนผัง : เครือภาคีพันธมิตรที่ร่วมมือกันทำงานเพื่อแก้ปัญหาผู้ติดเชื้อเอชไอวี)
การ ทำงานร่วมกันในระดับชุมชน ดังกล่าวข้างต้น สามารถช่วยแก้ปัญหาของ ผู้ติดเชื้อไปได้มากทีเดียว ผมได้พบกับผู้ติดเชื้อหลายคนที่มาเล่าปัญหาของแต่ละคนให้ฟัง และอธิบายว่าเครือข่ายและภาคีเหล่านี้ได้ช่วยเหลือพวกเขาอย่างไรบ้าง นอกจากจะมีเครือข่ายที่จะช่วยรับฟังปัญหาแล้ว พวกเขายังได้รับการช่วยเหลือด้านยา ด้านสุขภาพ ด้านความรู้ความเข้าใจ ด้านการป้องกันเหตุร้ายต่างๆ ที่จะตามมา
ที่สำคัญที่สุดก็คือ ผู้ติดเชื้อที่เข้ามาร่วมกับโครงการ "เปลี่ยนชีวิต" ของตนเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากสภาพที่เคยเป็น ผู้ท้อแท้สิ้นหวัง เป็นผู้ที่ถูกกระทำ เป็นเหยื่อของความไม่เป็นธรรมทางสังคม กลายมาเป็น "ผู้นำทางความคิด" มีความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างลึกซึ้ง สามารถให้คำแนะนำช่วยแก้ปัญหาให้กับผู้ติดเชื้ออื่นๆ ได้อย่างมีสติปัญญาและประสบการณ์ กลายเป็นผู้ร่วมรณรงค์แก้ไขปัญหาของสังคม ออกไปให้ความรู้กับเยาวชนและ ผู้หญิงคนอื่นๆ ที่จะได้ไม่เข้ามาตกอยู่ในวังวนของปัญหาเหล่านี้ ผมฟังกลุ่มภาคีเหล่านี้พูดถึงปัญหาและพฤติกรรมทางเพศ ใช้ศัพท์และคำพูดที่สุภาพเข้าใจง่าย แต่จริงจังมีเหตุผล พวกเขาสามารถสอนวิชาเพศศึกษา สอนวิชาเกี่ยวกับอนามัยเจริญพันธุ์ได้ดีกว่าผู้เชี่ยวชาญ หรือครู อาจารย์ เพราะประสบการณ์จริงในชีวิตของพวกเขา ผมเห็นความเคารพซึ่งกันและกัน (mutual respect) จากคำอธิบายของเขา เขาไม่โทษสังคม ไม่โทษบุคคล แต่ใช้ประสบการณ์ของพวกเขาที่จะมาช่วยแก้ปัญหา ป้องกันปัญหาไม่ให้เกิดขึ้นต่อไปในอนาคต
สิ่งที่ผมเห็นก็คือ CSR in action หรือกระบวนการทำงานทางสังคมที่เป็นรูปธรรมที่สุด สิ่งที่ยังขาดไปคือการเข้ามามีส่วนร่วมของตัว C ใหญ่ หรือ corporation นั่นเอง โครงการเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละชุมชนเหล่านี้มีอยู่มากมายในประเทศไทย ผู้รับผิดชอบโครงการเหล่านี้ก็มักจะเป็นกลุ่ม NGOs ที่ทำงานร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับชุมชนท้องถิ่น ทั้งหน่วยงานราชการและเอกชน ผมเชื่อว่าองค์กรใหญ่ๆ ถ้าเข้ามามีส่วนร่วมในการทำ CSR จริงๆ การช่วยเหลือเหล่านี้จะแพร่ขยายและจะเป็นระบบที่ดียิ่งขึ้น NGOs ภาคีมีจุดแข็งก็คือ
1.มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาอย่างลึกซึ้ง
2.มีการสร้างเครือข่าย สร้างภาคี สร้างความร่วมมือระดับชุมชนอย่างเข้มแข็ง
3.มีความจริงใจ (sincerity) มีความทุ่มเท (commitment) มีความตั้งใจ มุ่งมั่นอย่างแน่วแน่ (determination)
ขณะเดียวกันองค์กรใหญ่ๆ (corpora tions) ก็มีอะไรหลายๆ อย่างที่จะเข้ามาช่วยส่งเสริมโครงการเหล่านี้ได้ อาทิ
- ส่งเสริมทางด้านทรัพยากร (resources)
- ส่งเสริมทางด้านเทคโนโลยี (techno logy)
- ส่งเสริมทางด้านระบบและวิธีการทำงาน (process and procedures)
- ส่งเสริมทางด้านความรู้ การแนะนำข้อมูล (information and knowledge)
สิ่ง ที่ผมเห็นที่จังหวัดตราด นอกจากจะเป็นการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่กำลังเป็นทุกข์อย่างแสนสาหัสแล้ว ยังเห็นการพื้นฟู ส่งเสริมศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ในระดับที่น่าอัศจรรย์ทีเดียว ผู้ติดเชื้อได้รับความมั่นใจกลับมา เขาเปลี่ยนแปลงจากผู้รับมาเป็น ผู้ให้ จากผู้ที่เป็นภาระมาเป็นผู้ที่ป้องกันปัญหา และร่วมส่งเสริมสังคมใหม่ที่ดี มาเป็นผู้ที่จะมอบศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ให้กับผู้ถูกเอาเปรียบอื่นๆ อีกต่อไป
โครงการ CSR ที่ดีๆ เหล่านี้ยังรอท่านอยู่อีกมากนะครับ
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr02270452&day=2009-04-27§ionid=0221
สัญญาณเตือนจาก CSRI เสียงที่ "ธุรกิจ" ต้องได้ยิน !!
สำหรับ คนในแวดวง CSR ชื่อของ สถาบันธุรกิจเพื่อสังคม (Corporate Social Responsibility Institute : CSRI) คงเป็นที่รู้จักมักคุ้น จากกิจกรรมให้ความรู้ที่มีมาอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่กลางปี 2550 ที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยก่อตั้งขึ้นด้วยเหตุผลหลักในการส่งเสริม บทบาทด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมของภาคธุรกิจ
ว่ากัน ว่าการก่อตั้งสถาบันในเวลานั้นยังเป็นเหมือนสัญญาณที่ชัดเจนของตลาดหลัก ทรัพย์ฯที่ส่งไปยังบริษัทจดทะเบียนในตลาดและนอกตลาดว่า CSR จะเป็นเรื่องหนึ่งที่สำคัญขององค์กรในอนาคตและดูเหมือนว่าสถาบันกลายเป็น ศูนย์กลางที่มีบทบาทสำคัญไม่น้อยในช่วงที่ผ่านมา ในการ ขยายวงความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจไทย
แม้ว่าในวันนี้ภาพ ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับสถาบันหลังจากตลาดหลักทรัพย์ฯปรับโครงสร้าง องค์กรตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา โดยภายใต้โครงสร้างใหม่สถาบันธุรกิจเพื่อสังคมซึ่งเข้ามาอยู่ภายใต้ความรับ ผิดชอบของหน่วยงานใหม่ที่ตลาดหลักทรัพย์ฯก่อตั้งขึ้น "ศูนย์พัฒนาตลาดทุน"
หาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า ความเคลื่อนไหวและทิศทางของสถาบันย่อมผูกโยงอย่างแยกไม่ออกกับทิศทางของตลาด หลักทรัพย์ฯและสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.)
ทิศทางของสถาบันธุรกิจเพื่อสังคมผ่านคำบอกเล่า "ชัยยุทธ์ ชำนาญเลิศกิจ" รองกรรมการผู้อำนวยการสถาบันกองทุนเพื่อพัฒนาตลาดทุน ศูนย์พัฒนาธุรกิจตลาดทุน และกรรมการอำนวยการสถาบันธุรกิจเพื่อสังคม ที่เข้ามารับผิดชอบงานนี้เป็นเวลากว่า 3 เดือน จึงเป็นเสมือนสัญญาณที่ธุรกิจต้องเตรียมพร้อมรับฟังและปรับตัว
โดยเฉพาะเรื่องที่กำลังจะเกิดในอนาคตอันใกล้ !!
ปั้น SR Criteria
เรื่อง หนึ่งคือการลงทุนที่มีความรับผิดชอบต่อสังคม (Social Responsible Investment : SRI) เรื่องหนึ่งคือการจัดทำรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน (GRI)
ใน เรื่องแรก "ชัยยุทธ์" กล่าวว่า "SRI จะสนับสุนนผู้ถือหุ้นให้มีความเข้าใจและมองเห็นว่าเรื่อง CSR เป็นการสร้างคุณค่าให้กับองค์กร ในกระแสโลกนักลงทุนสถาบันขนาดใหญ่มีเกณฑ์ที่เรียกว่า SR Criteria บริษัทไหนที่ดำเนินการด้านความรับผิดชอบ ต่อสังคมก็ให้น้ำหนักการลงทุนมากขึ้น และหลายๆ แห่งในโลกก็มีการจัดทำอินเด็กซ์ขึ้นมาเพื่อเป็นข้อมูลให้นักลงทุน เช่น ดาวโจนส์ ซัสสเตนนาบิลิตี้ อินเด็กซ์ ฯลฯ แต่ในไทยนักลงทุนสถาบันในบ้านเราอาจจะเพิ่งเริ่มพูดกันเรื่องนี้ ในเรื่องนี้เราก็พยายามจะสนับสนุนให้นักลงทุนมองเห็นคุณค่าของ CSR ว่าบริษัทที่ทำ
เรื่องนี้จะมีคุณค่า (value) มากกว่าบริษัทที่ไม่ทำ เพราะบางทีผู้ถือหุ้นหรือนักลงทุนอาจมองว่าบริษัททำ CSR เพื่อประชา สัมพันธ์ตัวเองแล้วเอาเงินของเขาไปทำ พูดแบบชาวบ้านคือเอาเงินปันผลของเขาไปบริจาค บางครั้งยังมีภาพอย่างนั้น"
" แต่ต้องยอมรับว่า SR Index มีลักษณะเป็นคอมเมอเชียล โปรดักต์ (commercial product) เพราะฉะนั้นเมื่อทำออกมาแล้วก็ต้องเป็นสิ่งที่มีคนต้องการ ดังนั้นเราถึงเชื่อว่าเมื่อไหร่ที่มีความต้องการของตลาด (commercial demand) SR Index ก็จะเกิดเอง"
เพียงแต่ในเบื้องต้นสิ่งที่สถาบัน พยายามทำคือการพัฒนาในเรื่องของแนวปฏิบัติเกณฑ์การพิจารณาการลงทุนที่มีความ รับผิดชอบ หรือ SR Criteria Guildline เพื่อให้บริษัทที่สนใจสามารถนำมาปรับใช้ได้ โดยไม่ได้บังคับ เพื่อส่งเสริมให้เกิดเรื่องนี้ได้
เตรียมดันมาตรฐาน GRI
สิ่ง ที่ทำควบคู่ไปด้วยกันคือเรื่องมาตรฐานการจัดทำรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน (GRI) ซึ่งเป็นอีกประเด็นที่สถาบันจะเริ่มดำเนินการภายในปีนี้
" ตามกรอบ GRI เน้นในเรื่องการเปิดเผยข้อมูล (disclosure) ซึ่งทำให้นักลงทุนสามารถมองเห็นระยะความรับผิดชอบของบริษัทได้อย่างถูกต้อง ซึ่งก็เชื่อมโยงกับ SRI การที่นักลงทุนจะรู้ว่าบริษัทมีความรับผิดชอบอย่างไร บริษัทก็ต้องเปิดเผยข้อมูล แต่ทุกวันนี้บางองค์กรยังตีความไม่ถูก ว่าอันนี้คือบริจาค หรือซีเอสอาร์ และมาตรฐาน GRI ก็จะมีแนวทางในการเปิดเผยเรื่องนี้ ทีนี้คำถามอยู่ที่ว่าจะทำแบบไหน ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาต่อไปในครึ่งปีหลัง เพราะจะว่าไป GRI เป็นเรื่องการเปิดเผยข้อมูลซึ่งเป็นเรื่องของตลาดหลักทรัพย์ฯและสำนักงานคณะ กรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) เพราะการเปิดเผยข้อมูลเป็นพื้นฐานที่ทั้ง 2 องค์กรใช้กำกับดูแลบริษัทจดทะเบียน"
"มีหลายคนหวาดเสียวว่า จะเป็นกฎ ระเบียบ ก็ต้องบอกว่า แนวโน้มก็อาจจะเป็นไปได้ เพราะโดยหลักการก็ต้องเป็นอย่างนั้น เป็นเรื่องของการเปิดเผยข้อมูล แต่เราก็เดินเรื่องนี้ด้วยความระมัดระวังโดยดูผลกระทบที่จะเกิดกับผู้มีส่วน ได้ส่วนเสียให้ชัดเจน"
"พอเราจะเริ่มทำ บางคนก็บอกว่า เอาง่ายๆ แต่เราก็มองว่า ถ้าง่ายๆ ก็อาจจะไม่ได้ประโยชน์มากนัก เพราะนักลงทุนในบ้านเราก็ยังไม่ค่อยอ่าน แต่นักลงทุนต่างชาติที่ต้องการอ่านก็อ่านไม่รู้เรื่อง ก็ไม่ได้ประโยชน์ ดังนั้นเวลาเราทำเรื่องพวกนี้คงต้องพิจารณาให้ดี"
สร้างสมดุลบริบทโลก-ไทย
เพราะ ปัจจุบัน CSR ในไทยถูกแบ่งออกเป็น 2 กระแส กระแสแรก คือ CSR กำลังกลายเป็นมาตรการกีดกันทางการค้า (protectionism) อย่างในการประชุมจี-20 ที่ผ่านมาก็พูดชัดว่า ถ้าประเทศไหนไม่มี CSR บริษัทไหนไม่ทำ CSR ก็จะไม่ทำการค้าด้วย กระแสที่ 2 บอกว่า ไม่ต้องสนใจมาตรฐาน มุ่งเน้นเพียงเรื่องการพัฒนาสังคมและทำในบริบทไทย
เส้นทางอนาคต (อีก) ยาวไกล
ถึง วันนี้แม้จะมีองค์กรป่าวประกาศเรื่อง CSR มาก แต่ดูเหมือนในมุม "ชัยยุทธ์" เขามองว่า "ในทุกเรื่องที่เราจะทำผมมองว่าไม่ได้อยู่ที่เรา เราไม่ได้มีเป้าหมายที่ชัดว่าจะต้องทำให้ได้เมื่อไหร่ แต่ผมเชื่อว่าถ้าคนเริ่มพูดถึงเรื่องเหล่านี้เมื่อไหร่ก็เริ่มใช้ เหมือนคุณมีเงิน 100 บาท จะไปลงทุนในบริษัทจดทะเบียนก็ยังมองแค่ราคาขึ้นลง มองว่ามีข่าวมั้ย แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่คนเริ่มมองว่ามี Corporate Social Performance (CSP) ดีมั้ย ตอนนั้น SRI จะเกิด นี่จึงเป?นงานระยะยาว ที่ต้องทำให้คนเข้าใจ"
ดันหลักสูตรปั้น "CEO CSR"
ดังนั้น สิ่งที่เดินคู่ไปกับการเดินเกมรุกเพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงของมาตรฐาน ต่างๆ CSRI จึงเลือกมีบทบาทหลักในเครือข่ายทางสังคม (social networking) โดยหลังจากเมื่อไม่นานมานี้ดันโครงการ CSR Day ซึ่งเป็นการมุ่งส่งเสริมเรื่อง CSR โดยเข้าไปฝึกอบรมและสร้างความเข้าใจให้กับพนักงานภายในองค์กร เพื่อเป็นพลังสำคัญในการเคลื่อนขบวน CSR ในเวลาเดียวกันยังอยู่ในระหว่างการจัดตั้ง CSR Club เพื่อสร้างพื้นที่การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างองค์กร รวมไปถึงการแก้ปัญหาในจุดที่สำคัญที่สุดในการจัดตั้งหลักสูตร CSR Academy สำหรับผู้บริหารระดับสูง เพราะผู้นำองค์กรเป็นปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ CSR เดินได้หรือไม่ได้ในองค์กร
และผู้นำองค์กรนี่เองที่ต้องฟังเสียงสะท้อนนี้แล้วต้องได้ยิน ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr01270452&day=2009-04-27§ionid=0221
ทุกๆ ปีจำนวนเด็กที่อยู่ในความดูแลของ บ้านโฮมฮัก หรือ มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน เพิ่มขึ้นทุกวัน ปัจจุบันมีเด็กในอุปถัมภ์ประมาณ 300 คนที่ถูกผลักออกจากสังคมเพียงเพราะติดเชื้อ HIV หรือบ้างก็ไม่เป็นที่ต้องการของครอบครัว นอกเหนือจากค่าใช้จ่ายมหาศาลในแต่ละเดือนที่ผู้ป่วยหนักด้วยโรคมะเร็งระยะ สุดท้ายอย่าง สุธาสินี น้อยอินทร์ หรือแม่ติ๋วแห่งบ้านโฮมฮัก ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ หาเงินมาใช้เป็นค่ากินอยู่และค่าเล่าเรียนของเด็กๆ แล้ว ยังมีเด็กที่แม่ประสบปัญหาติดเชื้อ HIV ที่ไม่สามารถให้นมได้มาขอบริจาคนมจากทางมูลนิธิทุกเดือนกว่า 200 คน ทำให้เสียค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนไม่ต่ำกว่า 7 แสนบาท ในขณะที่รายได้ส่วนใหญ่ของมูลนิธิมาจากเงินบริจาคจากผู้มีจิตศรัทธาจึงทำให้ ในบางเดือนขาดตอน เด็กๆ จึงต้องเผชิญกับความอดอยากแร้นแค้นเป็นระยะ
โครงการ ครอบครัวอุปถัมภ์ จึงเกิดขึ้นเพื่อให้ผู้มีความพร้อมแบ่งปันเงินในกระเป๋าเพียงเดือนละ 790 บาท แต่สามารถสร้างอนาคตให้กับเด็กได้ เพื่อช่วยลดปัญหาเงินบริจาคขาดช่วง ช่วยต่อลมหายใจเด็กกว่า 300 ชีวิต หากสนใจสามารถสมัครเข้าเป็นครอบครัวอุปถัมภ์ได้โดยดาวน์โหลดใบสมัครที่ www.banhomehug.org และกรอกข้อมูลพร้อมลงลายเซ็นส่งมาที่มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน บ้านเลขที่ 3 หมู่ 12 ต.ตาดทอง อ.เมือง จ.ยโสธร 35000 หรือโอนเงินเข้าบัญชีธนาคารไทยพาณิชย์ สาขายโสธร ประเภทออมทรัพย์ ชื่อบัญชีโครงการครอบครัวอุปถัมภ์แห่งบ้านโฮมฮัก เลขที่บัญชี 561-2-43686-7 หรือสอบถามข้อมูล ทาง homehugfamily@yahoo.com
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr05200452&day=2009-04-20§ionid=0221
บินสู่น่านฟ้าสีเขียว กับ บริติช แอร์เวย์ส
"One Destination" ถือเป็นแคมเปญด้านสิ่งแวดล้อมของ "บริติช แอร์เวย์ส"
หนึ่ง ในเป้าหมายหลักของโครงการ "One Destination" คือการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ให้ได้ครึ่งนึงภายในปี พ.ศ.2593 โดยเชิญชวนผู้โดยสารให้มีส่วนร่วมในการลดมลพิษนี้ผ่านการซื้อคาร์บอนเครดิต (carbon credits) เมื่อสำรองที่นั่งผ่านทาง www.ba.com ของบริติช แอร์เวย์ส โดยจำนวนเงินที่ได้จากคาร์บอนเครดิตนี้จะถูกนำไปเป็นทุนสำหรับกิจกรรมต่างๆ ที่มุ่งเน้นการลดก๊าซเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศให้กับโลก
นอกจากนี้ สายการบินบริติช แอร์เวย์ส ยังได้สั่งเครื่องบินใหม่รุ่นแอร์บัส A380s จำนวน 12 ลำ และโบอิ้ง 787 Dreamliners จำนวน 24 ลำ ซึ่งประหยัดพลังงานเชื้อเพลิงต่อที่นั่งได้มากถึงร้อยละ 17-30 เมื่อเทียบกับเครื่องบินรุ่นที่จะถูกทดแทน ทำให้เครื่องบินรุ่นใหม่ช่วยลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์รวมถึงลดมลพิษ ทางเสียง และปรับปรุงคุณภาพของชั้นบรรยากาศได้อีกด้วย
แม้ว่านโย บายลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากอุตสาหกรรมการบินนี้ยังไม่ได้รับการ บรรจุอยู่ในพิธีสาร เกียวโต (Kyoto Protocol) สนธิสัญญาระหว่างประเทศฉบับปัจจุบันซึ่งจะสิ้นสุดการบังคับใช้ในปี พ.ศ.2555 สายการบินบริติช แอร์เวย์ส ก็ได้ร่วมกับแอร์ ฟรานซ์/ เคแอลเอ็ม, คาเธ่ย์ แปซิฟิค และเวอร์จิน แอตแลนติค จัดตั้งกลุ่ม Aviation Global Deal (AGD) ขึ้นเพื่อพยายามที่จะผลักดันให้การควบคุมการปล่อยก๊าซคาร์บอนได ออกไซด์รวมอยู่ในข้อตกลงในการแก้ไขสภาพภูมิอากาศระดับโลกฉบับใหม่ที่จะมีการ เจรจาขึ้นในการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในเดือน ธันวาคมนี้
โจนาทาน เคานเซล หัวหน้าฝ่ายสิ่งแวดล้อม สายการบินบริติช แอร์เวย์ส กล่าวว่า "เราเป็นสายการบินเดียวที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงพลังงาน และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสหราชอาณาจักร ในแผนำการรับรองคุณภาพของการลดและปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของสายการบิน เราหวังว่าการที่รัฐบาลสนับสนุนจะสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้โดยสารของเรา ว่า การมีส่วนร่วมลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซค์แบบสมัครใจนี้จะเป็นหนึ่งใน วิธีการที่สามารถแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศได้อย่างจริงจัง"
สิ่ง ที่เกิดขึ้นนับเป็นมาตรฐานแห่งคุณภาพรูปแบบใหม่ที่พัฒนาขึ้นในอุตสาหกรรมการ บินที่แสดงถึงความโปร่งใส เพื่อช่วยให้ผู้บริโภคสามารถระบุโครงการที่ช่วยลดภาวะโลกร้อนได้ง่ายยิ่ง ขึ้นและให้ความเชื่อมั่นแก่ทุกคนที่ต้องการมีส่วนร่วมลดผลกระทบจากการปล่อย ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดขึ้นจากการเดินทางของเขาเอง
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr04200452&day=2009-04-20§ionid=0221
ถ้า ย้อนดูพัฒนาการด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) ในไทย จะเห็นถึงก้าวย่างของการพัฒนาที่เติบโตขึ้นเป็นลำดับ นับตั้งแต่การให้ความสำคัญกับแนวคิดนี้ ซึ่งนำมาสู่การปรับเปลี่ยนในองค์กรตั้งแต่การปรับโครงสร้างองค์กร การตั้งหน่วยงานเฉพาะสำหรับการขับเคลื่อน CSR การวางกลยุทธ์กิจกรรม CSR กระทั่งล่าสุดจากการสำรวจของ "ประชาชาติธุรกิจ" พบว่า ปัจจุบันมีองค์กรธุรกิจจำนวนมากที่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ กำลังหันมาให้ความสำคัญกับการจัดทำ แผนแม่บท CSR สำหรับองค์กร
ดร. พิพัฒน์ ยอดพฤติการ ผู้อำนวยการสถาบันไทยพัฒน์ มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ผู้เชี่ยวชาญในด้านการจัดทำยุทธศาสตร์ CSR กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมามีองค์กรธุรกิจและรัฐวิสาหกิจจำนวนมากกำลังหันมาให้ความสำคัญกับ การจัดทำแผนแม่บทด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร หรือแผนแม่บท CSR เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในปีนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันกับปีที่ผ่านมา มีองค์กรที่สนใจจัดทำแผนแม่บท CSR เพิ่มขึ้นราว 20-30%
สาเหตุ ประการแรก มาจากการปรับเปลี่ยนเกณฑ์ของหน่วยงานที่วัดผลและ ประเมินผลองค์กรธุรกิจและรัฐวิสาหกิจ อาทิ บริษัท ไทยเรทติ้งแอนด์อินฟอร์เมชั่นเซอร์วิส จำกัด หรือทริส (TRIS) สถาบันจัดอันดับเครดิตของบริษัท สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (สคร.) ฯลฯ ที่ปัจจุบันได้เพิ่มเกณฑ์การให้คะแนนองค์กร โดยให้ความสำคัญกับการจัดทำแผนแม่บท CSR อย่างเป็นรูปธรรม รวมไปถึงการตั้งคณะกรรมการด้านความรับผิดชอบต่อสังคม จากเดิมที่หน่วยงานเหล่านี้ไม่เคยกำหนดเรื่อง CSR อยู่ในการประเมินผลเลย
ประการ ที่ 2 มาจากการพัฒนาการด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรในแต่ละองค์กรเอง ที่มองว่าแผนแม่บท CSR จะเป็นการแก้ไขปัญหาหรือเป็นทางออก สำหรับการดำเนินการด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรได้อย่างมี ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และมีทิศทางที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
ประการที่ 3 เกิดจากแรงบีบของคู่ค้าในต่างประเทศที่ทำให้องค์กรธุรกิจที่มีคู่ค้าในต่าง ประเทศจำเป็นต้องกำหนดแผนแม่บท CSR ในการขับเคลื่อนเรื่องนี้ในองค์กร
" หากเรามองข้ามแรงบีบต่างๆ ที่ทำให้องค์กรธุรกิจและรัฐวิสาหกิจหลายแห่งต้องหันมาให้ความสำคัญในเรื่อง แผนแม่บท CSR เราจะเห็นว่าการจัดทำแผนแม่บทมีประโยชน์อย่างยิ่งกับการขับเคลื่อน CSR ในองค์กร เพราะเป็นการจัดหมวดหมู่กิจกรรม CSR ที่องค์กรดำเนินการทั้งภายในกระบวนการและภายนอกกระบวนการ ซึ่งสอดคล้องกับความเป็นตัวตนขององค์กร สอดคล้องกับวิสัยทัศน์และพันธกิจ ซึ่งจะทำให้การขับเคลื่อน CSR ในองค์กรมีประสิทธิภาพมากขึ้น ขณะเดียวกันแผนแม่บทยังมีประโยชน์ในแง่ของการเป็นเครื่องมือสื่อสาร ทั้งการสื่อสารภายในองค์กรเพื่อที่จะดำเนินการเรื่องนี้ไปในทิศทางเดียวกัน" ดร.พิพัฒน์กล่าว
สำหรับความจำเป็นในการที่องค์กรต้องมีแผนแม่บท CSR หรือไม่นั้น "อนันตชัย ยูรประถม" ผู้อำนวยการสถาบันธุรกิจเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SBDI) องค์กรที่ให้คำปรึกษาด้านการจัดทำแผนแม่บท CSR ให้ความเห็นว่า การจัดทำแผนแม่บท CSR จะทำให้องค์กรมองเห็นกระบวนการในการดำเนินการ CSR ที่สอดคล้องกับการดำเนินธุรกิจ ซึ่งจะทำให้การดำเนินการ CSR มีการดำเนินการเป็นวงจรตั้งแต่การวางแผน ปฏิบัติ การดำเนินการ การวัดและประเมินผล ในขณะเดียวกันการมีแนวปฏิบัติที่ชัดเจนจะทำให้การทำ CSR ขององค์กรสามารถขับเคลื่อนไปสู่มาตรฐาน CSR ที่มีอยู่จำนวนมากในปัจจุบันได้
"จากการเข้าไปให้คำปรึกษาในหลาย องค์กร เราจะเห็นว่าบางครั้งพอเริ่มทำ CSR แล้ว กลายเป็นว่าเป็นการเพิ่มงาน เพิ่มกิจกรรมเข้าไปในแต่ละหน่วยงานเพิ่มมากขึ้น เพราะเป็นกิจกรรมหรือโครงการใหม่ๆ แต่ความรับผิดชอบไม่ได้ซึมอยู่ในเนื้อธุรกิจ เช่น ฝ่ายบัญชี ก็อาจจะบอกว่าพอมี CSR แล้ว เขาต้องไปทำกิจกรรมอาสาสมัครเพิ่มขึ้นใช่หรือไม่ ทั้งๆ ที่ความรับผิดชอบคือการทำงานอย่างมีธรรมาภิบาลในงานที่เขาทำอยู่ ปัญหาในลักษณะนี้เป็นเพราะองค์กรไม่มีสิ่งที่บอกว่า ความรับผิดชอบขององค์กรคืออะไร นั่นรวมไปถึงการสื่อสารด้วยว่าพอทำไปทำมาในที่สุดก็ไม่รู้ว่าจะสื่อสารอะไร ออกไปให้ผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียรับรู้เพราะขาดทิศทางและความชัดเจน"
" แต่ในความเป็นจริงไม่จำเป็นที่ทุกองค์กรต้องลุกขึ้นมาทำแผนแม่บท CSR ถ้าองค์กรมั่นใจว่าความรับผิดชอบต่อสังคมที่องค์กรดำเนินการอยู่นั้นมีความ ชัดเจนอยู่แล้ว การจะทำหรือไม่ทำนั้นขึ้นอยู่กับความเหมาะสมตามบริบททางสังคมและบริบทโลกที่ องค์กรเผชิญหน้า เพราะในท้ายที่สุด การที่องค์กรจะสามารถประสบความสำเร็จจากการทำ CSR ได้นั้นคือการปฏิบัติจริง แผนแม่บทเป็นเพียงแนวปฏิบัติ และไม่ได้หมายความว่าองค์กรที่มีแผนแม่บท CSR เท่านั้นที่จะเป็นองค์กรที่ประสบความสำเร็จจากการทำ CSR" อนันตชัยกล่าวในที่สุดที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr03200452&day=2009-04-20§ionid=0221