skip to main |
skip to sidebar
จาก การจัดอันดับของนิตยสาร "Fast Company" ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งวิเคราะห์คุณค่าทางสังคมของบริษัทในกลุ่มธุรกิจพลังงานที่มีต่อสังคมและ สิ่งแวดล้อม เมื่อไม่กี่ปีก่อน "เชฟรอน" ติดกลุ่มผู้นำในระดับต้นๆ ในเรื่องนี้
สิ่งที่โดดเด่นของบริษัทพลังงาน ยักษ์ใหญ่รายนี้อยู่ที่การลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม จากปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศในระดับที่ต่ำ การลงทุนในพลังงานทางเลือกและพลังงานทดแทน รวมไปถึงการยอมรับในความหลากหลายที่แตกต่างกันของคน ทั้งในเรื่องของเชื้อชาติ เพศ ความคิดเห็นที่แตกต่าง ฯลฯ
ในไทยจะว่า ไปแล้ว ภาพของ "เชฟรอน" ในด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) ระดับกิจกรรมเพื่อสังคมปรากฏให้เห็นผ่านสื่อและภาพยนตร์โฆษณามา อย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ปี 2549 เริ่มตั้งแต่โครงการ "เชฟรอนรวมใจไทยเพื่อพระดาบส" ซึ่งในปีนั้นรวมเงินที่บริษัทจ่ายและเงินสมทบจากการบริจาคของประชาชนทั่วไป ให้กับมูลนิธิเพื่อช่วยให้นักเรียนด้อยโอกาสได้ฝึกอาชีพได้มากถึง 56.7 ล้านบาท
ปี 2550 โครงการ "เชฟรอนรวมพลังสร้างโรงเรียนถวายพ่อ" โดยบริจาคเงินและระดมทุนให้กับมูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม นำไปใช้ในการติดตั้งอุปกรณ์รับสัญญาณในโรงเรียนห่างไกลหรือขาดแคลนครู ด้วยยอดบริจาคสูงถึง 60.5 ล้านบาท ก่อนที่ในปี 2551 จะทำโครงการ "โรงเรียนเครือข่ายเชฟรอน พลังใจ พลังคน" ที่ยังทำต่อเนื่องมาจนถึง ปีนี้
ทั้ง การทำกิจกรรมและการสื่อสาร CSR อย่างต่อเนื่อง ที่ผ่านมาย่อมมีเหตุผลและเป็นเหตุผลที่มีความเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับการ เป็นผู้นำด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของ "บิ๊กเนม" ด้านพลังงานรายนี้ !!
ก่อน วันเปิดตัวโครงการเพื่อสังคมล่าสุดของปี 2552 "ประชาชาติธุรกิจ" มีโอกาสคุยกับ "ธารา ธีรธนากร" ประธานกรรมการบริหาร บริษัท เชฟรอนประเทศไทยสำรวจและผลิต จำกัด
เขาบอกว่า "ส่วนหนึ่งเราอยากให้คนรู้จักเราและรู้สึกว่าเราเป็นบริษัทที่ดี ซึ่งถือว่าเป็นภูมิคุ้มกันของบริษัท ซึ่งจากผลของการทำงานและสื่อสารตั้งแต่ปี 2549 จนปัจจุบันเราพบว่าคนรู้จักและมีความรู้สึกดีกับบริษัทเพิ่มขึ้น จากที่เคยต่ำกว่า 50% ตอนนี้เพิ่มสูงขึ้นถึง 80% ที่เรามองย้อนหลังเพียงเท่านี้ เพราะเป็นการพยายามสร้างให้คนรู้จักเรา หลังจากที่ยูโนแคลควบรวมกิจการกับเชฟรอน เมื่อ 4 ปีก่อน"
"แต่สำหรับ เราการทำ CSR มันไม่ได้ทำแค่กิจกรรมแต่เริ่มที่ตัวเรา ถ้าทำธุรกิจที่มีความรับผิดชอบก็มีส่วนความรับผิดชอบต่อสังคมอยู่แล้ว ถ้าดูนิยามของ CSR จริงๆ ต้องเริ่มตั้งแต่ธรรมาภิบาล การเริ่มต้นทุกอย่างในการบริหารงาน ที่เชฟรอนมีวิสัยทัศน์ในการเป็นบริษัทพลังงานระดับโลกหนึ่งเดียวที่ได้รับ การชื่นชมมากที่สุด ทั้งในด้านบุคลากร การเป็นพันธมิตรและผลการดำเนินงาน"
" การที่เราจะบรรลุเป้าหมายทางธุรกิจของเรา ต้องดูที่วิธีการไปสู่เป้าหมายด้วย ถ้าแม้อะไรไม่ถูกเพราะแม้ว่าจะไปถึง เป้าหมายเราก็จะไม่ทำ"
สิ่งเหล่านี้สะท้อนผ่าน "วิถีของเชฟรอน" ด้วยค่านิยมในเรื่องการซื่อสัตย์ (integrity) ความไว้วางใจ (trust) ความหลากหลาย (diversity) ความคิดสร้างสรรค์ (ingenuity) การเป็นพันธมิตร (partner ship) การปกป้องคุ้มครองคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อม (protecting people and environment) และผลการดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพสูง (high performance)
"ค่านิยมเกิดจากปรัชญาในการทำธุรกิจโดยรวมที่เกิดขึ้น มาจากการสั่งสมประสบการณ์มายาวนาน ว่าถ้าเราอยู่ไปอีกเป็น 100 ปี เราต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง โดยเฉพาะในธุรกิจพลังงาน นี่เป็นธุรกิจที่มีวงจรชีวิตยาว กว่าจะเข้ามาสำรวจ ผลิต สร้างโครงสร้างพื้นฐาน เริ่มผลิต เพราะกว่าเราจะมีรายได้จากการลงทุนครั้งแรกบางครั้งเราเข้ามาแล้วเป็น 10 ปี และพอได้สัมปทานเราก็ต้องอยู่ต่อไปอีก 20-30 ปี และการที่มีบริษัททั่วโลก เพราะจากที่หนึ่งก็ขยายไปที่ต่างๆ การมีชื่อเสียงที่ดีสำคัญมากสำหรับบริษัทที่ทำธุรกิจ ข้ามชาติ เพราะเดี๋ยวนี้ข้อมูลไปถึงกันหมด และเป็นเหตุผลว่า ทำไมเราต้องมองอะไรยาวๆ"
" ที่สำคัญจากประสบการณ์ที่สั่งสมมาก็บอกกับเราด้วยว่า ต้นทุนในการลบล้างภาพในการทำไม่ดีมีต้นทุนที่มากกว่าการที่เราสร้างกระบวน การในการทำดี และสุดท้ายก็หนีไม่พ้น ทำไม่ดีก็ต้องไปแก้ไข ถ้าเราทำดีตั้งแต่ต้นก็ไม่ต้องแก้ไข นี่เป็นวิธีคิดในการลงทุนระยะยาวและมีประสิทธิภาพสำหรับการลงทุนในระยะยาว
" การแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมจึงเป็นประโยชน์ในการป้องกันความเสี่ยงชื่อ เสียง ธุรกิจ และการลงทุนที่ถูกต้อง (good investment) การแสดงความรับผิดชอบในทุกขั้นตอนส่งผลดีที่เกิดขึ้นในภายหลังกว่าการเลือก เดินบนเส้นทางอื่นซึ่งเราเชื่อว่า ไม่ว่าในธุรกิจไหนการแสดงความรับผิดชอบก็สามารถทำได้ในแบบเดียวกัน" ธารากล่าวในที่สุด
ที่อาจจะมีนัยสำคัญที่ไม่ว่าจะทำธุรกิจแบบไหน หากมองถึงความยั่งยืนในระยะยาวแล้ว CSR คือการลงทุนที่ดีที่สุด !!ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr01130452&day=2009-04-13§ionid=0221
โดย อนันตชัย ยูรประถม anantachai@yahoo.com
Q : การสื่อสาร CSR ต่างจากการสื่อสารอื่นๆ อย่างไร
A : ประมาณเดือนสองเดือนที่ผ่านมา ผมมีเรื่องคาใจอย่างใหญ่หลวง เหตุเกิดเช้าวันเสาร์ ขณะที่ผมกำลังนอนเอกเขนกดูการ์ตูนช่วง 7 โมงเช้ากว่าๆ กับหลานสาววัย 5 ขวบ ขณะช่วงโฆษณาแทรก ผมกำลังต่อรองกับหลานว่าบรรดาสินค้าที่เป็นพวกขนม ของเด็กเล่นน่ะ อะไรซื้อได้ อะไรที่ให้รอไว้ก่อน ฉับพลันหลานสาวผมก็เกิดอาการตาค้าง ขนหัวลุก แล้วก็ร้องกรี๊ด เหตุก็เพราะว่าจากโฆษณาน่ารักๆ เหล่านั้นมันกลายเป็นหน้าผี ย้ำหน้าผีจริงๆ ครับ ประเภทหน้าเละๆ แยกเขี้ยวเห็นเลือดย้อยท่วมปาก รีโมตก็หาไม่เจอ ทำอะไรไม่ได้ นอกจากรีบกอดหลานให้เอาหน้าฟุบไว้จนกระทั่งจบไป ที่โกรธที่สุดก็คือ สุดท้ายขึ้นคำเตือนว่า เด็กอายุต่ำกว่า 13 ไม่ควรดู
อยากจะทราบว่า ในเมื่อคุณรู้ว่าไม่เหมาะสำหรับเด็ก แล้วคุณมาโฆษณาแทรกใน รายการการ์ตูนสำหรับเด็กทำ...อะไรมิทราบ หรือรายการการ์ตูนเดี๋ยวนี้เค้าเอาไว้ให้ผู้ปกครองดู แล้วละครที่มีคนมาแหกปาก กรี๊ดๆ ทางช่องมีไว้สำหรับเด็กดูเป็นตัวอย่าง...ประหลาด !
พอมีคนมาถามผม ประเด็นนี้ ผมเลยยกให้ฟังว่า นี่ก็คือปัญหาหนึ่งของ CSR ที่ต่อเนื่องไปยังการสื่อสาร เพราะเรามองว่าการสื่อสาร CSR ก็คือการป่าวประกาศคุณความดีของกิจกรรมที่ถูกกำหนดขึ้น ว่ากิจกรรมเอาดาราไปบำเพ็ญกุศลรักเด็ก รักคนแก่ รักโลก แล้วให้กลับมาแหกปาก กรี๊ดๆ ในช่องต่อ พอเสียงเริ่มแหบ คอใกล้จะพังก็พัก ออกไปใหม่คราวนี้ ตุ๊กแก กิ้งกือ กิ้งก่า รักนะ...สัตว์โลก ! เป็นวัฏจักร ที่พูดอย่างนี้ไม่ใช่ผมดูถูกละครนะครับ ตรงกันข้าม ผมนี่ตัวติดละครเลย เคยทำสถิติขับรถไปสุโขทัยในเวลา 4 ชั่วโมงครึ่ง เพราะต้องรีบไปดูละครหลังข่าวตอนจบ แต่ทนไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
แต่ สิ่งสำคัญในการสื่อสารสำหรับ CSR คือต้องเอา "เนื้อ" ความรับผิดชอบขององค์กรมาพูด ไม่ใช่เอาแต่กิจกรรมมาพูด ซึ่งจะกลายเป็นเรื่องของความใหญ่โตของงาน ปริมาณสิ่งที่ทำ แต่ไม่รู้ว่าเป็นความรับผิดชอบตรงไหน เพราะจบงานแล้วก็เลิก
เบื้อง ต้น ถ้าเป็นกิจกรรมก็ต้องบอกว่าอยู่ในกรอบ CSR ขององค์กรเราตรงไหน ที่เจอะเจอก็คือว่ากำหนดกรอบแนวคิด CSR ขององค์กรไว้อย่าง แต่พอทำกิจกรรมไปๆ มาๆ ชักเพลิน ตอบไม่ได้ว่าเกี่ยวกันตรงไหน ตัวอย่างเช่น ทีวีแห่งปัญญา รักษาโลกร้อน นี่คือกรอบความรับผิดชอบต่อสังคมของช่อง อยากจะสื่อสารด้านความรับผิดชอบก็พาดาราในสังกัดเอากล้าต้นไม้ไปปักเลนเล่น แล้วก็พี.อาร์.
ลึกเข้ามา คุณเคยอ่านนิยามความหมาย CSR ที่หลายๆ แห่งให้ไว้มั้ยครับ เกือบทุกที่จะมีอยู่ประโยคหนึ่ง ก็คือ "อย่างต่อเนื่องและจริงจัง" พอหันมาดู แล้วกรอบ CSR ที่สื่อออกมาสวยหรูน่ะ เกี่ยวข้องกับธุรกิจของเราหรือเปล่า เป็นความรับผิดชอบที่เราต้องทำตลอดเวลาอย่างจริงจังตรงไหน แปลว่ายิ่งดูช่องเราบ่อยๆ แล้วโลกจะร้อนน้อยลง เพราะเราพาดาราไปปลูกป่าอยู่บ่อยๆ พอเชื่อมโยงกับกิจกรรมแล้วไปกันใหญ่
ผม ก็แนะนำไปว่า ถ้ากรอบมีอยู่แล้ว กิจกรรมที่คิดขึ้นมาควรอยู่ในกรอบและตอบให้ได้ว่ามันเป็นความรับผิดชอบของ ธุรกิจท่านประเภทที่ว่าสื่อสารออกไปแล้วรู้สึกว่าใช่...ถ้าไม่ทำคุณไม่รับ ผิดชอบ ไม่ใช่...นี่คือการคืนกำไร ถ้าเธอไม่ทำฉันก็ไปหาคนสนับสนุนใหม่ ดังนั้นควรมองการสื่อสาร CSR ให้ชัดเจนว่าต่างจากการประชาสัมพันธ์ทั่วไปขององค์กรอย่างไร ซึ่งมองไปถึงการแยกงาน แยกความรับผิดชอบหรือไม่ อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญาณขององค์กรครับ แต่ที่แน่ๆ ถ้าสื่อสารผิด...จะกลายเป็นดูช่องนี้มากๆ นอกจากจะไม่หายร้อนแล้ว ยัง "อ่อน" เพิ่มขึ้นทุกวันด้วยครับที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr06060452&day=2009-04-06§ionid=0221
ปิดฉากประกวดแผนธุรกิจ GSVC-SEA ศศินทร์-อินโดฯคว้าแชมป์
โดย ภัทราพร แย้มละออ ผู้จัดการโครงการประกวดแผนธุรกิจ GSVC-SEA
ผ่าน พ้นไปด้วยดีกับการประกวดแผนธุรกิจเพื่อสังคม Global Social Venture Competition หรือ GSVC ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (GSVC-SEA) ที่จัดขึ้นในวันที่ 19-20 มีนาคมที่ผ่านมา ที่หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร ปทุมวัน โดยมี IMBA คณะพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเจ้าภาพ เพื่อสรรหาทีมนักศึกษาในระดับปริญญาโทที่ต้องการสร้างธุรกิจใหม่โดยเป็น ธุรกิจที่ ยั่งยืน สร้างผลกำไรได้ในทางการเงิน ในขณะที่สามารถใช้ธุรกิจนั้นมาแก้ไขปัญหาด้านสังคมหรือสิ่งแวดล้อม โดยคุณค่าที่แต่ละธุรกิจที่สามารถช่วยสร้างคุณค่าเพื่อสังคมและสิ่งแวดล้อม นี้ต้องสามารถวัดออกมาได้
ว่ากันว่าการแข่งขันในปีนี้เข้มข้นอย่าง ยิ่ง เพราะหลังจากทีมตัวแทน 11 ทีมจาก 7 ประเทศ ได้แก่ ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ เวียดนาม เกาหลีใต้ และนิวซีแลนด์ ได้ร่วมนำเสนอแผนธุรกิจต่อหน้าคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิจากที่เป็น Venture Capitalist เอ็นจีโอ ผู้บริหารระดับสูง ผู้ประกอบการเพื่อสังคมจากทั้งภายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสหรัฐ อเมริกาและออสเตรเลีย
คณะกรรมการใช้เวลาถกเถียงกันกว่า 3 ชั่วโมง ก่อนที่จะมอบรางวัลชนะเลิศให้ทั้ง 2 ทีม จากไทยและอินโดนีเซีย ได้แก่ ทีม Castor & Pollux จากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับธุรกิจจำหน่าย LeptoSpotTM ซึ่งเป็นชุดตรวจโรคฉี่หนู โรคนี้เกิดจากแบคทีเรียที่มีความร้ายแรง แต่มักจะถูกมองข้ามในการตรวจรักษา มีผู้ติดเชื้อกว่า 10 ล้านคนทั่วโลกและมีผู้เสี่ยงต่อการติดเชื้อถึง 500 ล้านคน ชุดตรวจนี้ใช้เทคโนโลยีทองนาโนที่ทำให้แพทย์สามารถตรวจพบโรคได้ตั้งแต่ระยะ เริ่มต้น มีความแม่นยำและราคาไม่แพง
และทีม EcoFaeBrick จาก Prasetiya Mulya Business School ซึ่งเป็นแผนธุรกิจของบริษัทผลิตและจำหน่ายอิฐคุณภาพดี ราคาถูก โดยใช้ของเหลือคือมูลวัวที่มีเป็นจำนวนมหาศาลในเขตเมือง Godean และ Sayegan ในอินโดนีเซีย ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยแก้ปัญหาด้านสุขอนามัยและการใช้ดินไปอย่างไม่คุ้มค่า การใช้ก๊าซชีวภาพมีเทนที่เกิดจากมูลวัวมาแทนที่ฟืนในขั้นตอนการเผาทำให้ขั้น ตอนการผลิตมีต้นทุนที่ต่ำลง โครงสร้างทางธุรกิจนี้อาศัยความร่วมมือจากบริษัทก่อสร้าง เอ็นจีโอ ชุมชนท้องถิ่น สหภาพในท้องถิ่น ซึ่งช่วยให้เกิดความยั่งยืนของทั้งธุรกิจและชุมชน
ทั้งสองทีมผู้ชนะ บนเวทีนี้นอกจากจะได้รับเงินรางวัลทีมละ 4,000 เหรียญสหรัฐ ยังจะเป็นตัวแทนของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปแข่งในรอบชิงชนะเลิศกับ ตัวแทนจากภูมิภาคอื่นๆ จากทั่วโลกที่ Haas School of Business มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียแห่งเบิร์กลีย์ ในวันที่ 23-25 เมษายน 2552 ที่จะถึง เพื่อร่วมลุ้นรางวัลชนะเลิศระดับโลก พร้อมเงินรางวัลมูลค่า 40,000 เหรียญสหรัฐ และไม่แน่ว่าแผนธุรกิจบนแผ่นกระดาษของพวกเขาอาจจะโดนใจนักธุรกิจและนักลงทุน จากย่านเบย ์แอเรียรอบๆ ซานฟรานซิสโก และถูกนำไปต่อยอดในการสร้างธุรกิจได้จริง ตามรอย ผู้เข้าประกวดหลายต่อหลายรายที่เคยประสบความสำเร็จมาแล้วจากเวทีนี้ !!
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr05060452&day=2009-04-06§ionid=0221
ใน งาน "รายงาน CSR ประเทศไทย" ที่สถาบันไทยพัฒน์ ร่วมกับ บมจ.กสท โทรคมนาคม บมจ.โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น และบจ.โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย ร่วมกันจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2552 ที่โรงแรมเดอะแกรนด์ อยุธยา บางกอก ในงานนอกจากจะสรุปผลโครงการ CSR Campus ในการกระจายความรู้เรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) สู่ภูมิภาค ระหว่างเดือนเมษายน-กันยายน 2551 ที่ผ่านมา
ยังมีการเปิดเผยผลสำรวจ แนวโน้มการดำเนินกิจกรรม CSR ในไทย ซึ่งสถาบัน ไทยพัฒน์ได้จัดทำขึ้นโดยสำรวจความคิดเห็นองค์กรธุรกิจทั่วประเทศ โดยข้อมูล ชุดหนึ่งเก็บจากผู้เข้าร่วมงาน "ทิศทางและวิสัยทัศน์ CSR ปี 2552" ซึ่งจัดขึ้นที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552 ที่ผ่านมา จากผู้เข้าร่วมงานจำนวน 400 คน
ขณะที่ข้อมูลอีกชุด เป็นการรวบรวมข้อมูลจากผู้เข้าร่วมประชุม 150 คนจาก 54 จังหวัดทั่วประเทศที่มาร่วมในเวทีการประชุมเชิงปฏิบัติการ เพื่อผลักดันนโยบาย CSR ระดับประเทศ ที่โรงแรมปรินซ์พาเลซ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2551
ผล ของการสำรวจความคิดเห็นครั้งนี้จึงน่าสนใจ เพราะทั้ง 2 ช่วงเวลานั้นอยู่ช่วงเวลาที่อาจจะกล่าวได้ว่าประเทศไทยเริ่มได้รับผลกระทบ จากวิกฤตเศรษฐกิจอย่างชัดเจน โดยเฉพาะเมื่อผลสำรวจจากกลุ่มเป้าหมายที่อยู่ในฝั่งธุรกิจในกรุงเทพฯและต่าง จังหวัด ในประเด็นเรื่องแนวโน้มการดำเนินกิจกรรม CSR ขององค์กรในปี 2552 มีผลออกมาตรงกันว่า มีแนวโน้มการดำเนินกิจกรรม CSR ที่สูงขึ้น
โดยใน ส่วนของกรุงเทพฯนั้น มีแนวโน้มที่องค์กรธุรกิจจะดำเนินกิจกรรม CSR เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม 47% ในขณะที่องค์กรธุรกิจในต่างจังหวัดมีสัดส่วนในการดำเนินกิจกรรม CSR เพิ่มขึ้นถึง 88%
แม้ว่าหากเมื่อดูในส่วนของงบประมาณในการดำเนิน กิจกรรม CSR ขององค์กรในปีนี้ ส่วนใหญ่ไม่ได้มีแนวโน้มที่เพิ่มมากขึ้น โดยทิศทางในการใช้งบประมาณด้าน CSR ขององค์กรธุรกิจในกรุงเทพฯ จะยังคงใช้ งบประมาณในสัดส่วนที่เท่าเดิมมากที่สุดถึง 46%
ในขณะที่ยังคงใช้งบ ประมาณเพิ่มขึ้น 32% และมีถึง 21% ที่มีแนวโน้มที่จะใช้ งบประมาณในการดำเนินกิจกรรม CSR ลดลง และมีเพียง 1% เท่านั้นที่ตอบว่าจะระงับการใช้งบประมาณชั่วคราว
และ ยังมีทิศทางที่ชัดเจนว่า ในปี 2552 กว่า 36% ยังคงมีนโยบาย CSR ที่มุ่งเน้นด้านสิ่งแวดล้อม รองลงมาเป็นประเด็นทางด้านสังคม 37% การศึกษา 19% เศรษฐกิจ 5% และประเด็นทางสังคมอื่นๆ อีก 3%
และแม้จะอยู่ใน กรุงเทพฯ แต่มีผู้ตอบแบบสอบถามถึง 27% ที่ระบุว่าเพิ่งเรียนรู้และทำความเข้าใจเกี่ยวกับ CSR ในขณะที่ 53% มองว่าองค์กรปฏิบัติด้านความรับผิดชอบได้ดีในระดับหนึ่ง และมีเพียง 15% เท่านั้นที่เชื่อว่าองค์กรมีความก้าวหน้าเรื่องนี้ในระดับที่ดีมาก
และ เมื่อมองถึงแนวโน้มของการจัดทำรายงาน CSR ขององค์กร พบว่ามีองค์กรธุรกิจถึง 26% ที่มองว่ากำลังอยู่ในระหว่างการเตรียมการที่จะจัดทำรายงาน CSR ในปี 2552 โดยมีเพียง 7% ที่มีการจัดทำรายงานในปี 2551 และ 13% มีการริเริ่มจัดทำรายงานก่อนหน้านี้ แต่ที่น่าสนใจก็คือกว่า 54% ของผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมดระบุว่าองค์กรยังไม่มีแนวคิดในการจัดทำรายงาน CSR
อย่าง ไรก็ตาม สำหรับองค์กรธุรกิจในต่างจังหวัด พบว่าความตื่นตัวขององค์กรที่มีต่อ CSR ยังอยู่ในระดับที่ไม่สูงมากเมื่อเปรียบเทียบกับธุรกิจในกรุงเทพฯ โดยเมื่อมองในประเด็นของความตื่นตัวขององค์กรที่มีต่อเรื่องนี้ พบว่ามีเพียง 12% เท่านั้นที่มีการตื่นตัวในระดับที่สูง ขณะที่อีกกว่า 42% และ 45% ของผู้ตอบแบบสอบถามมองว่ามีความตื่นตัวในระดับปานกลางและน้อยตามลำดับ
จาก ผลสำรวจนี้คงสะท้อนความจริงของช่องว่างระหว่างองค์กรธุรกิจทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด ที่มีต่อเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจน แต่ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรดูเหมือนว่าแม้จังหวะก้าวของธุรกิจทั้ง 2 ส่วนจะมีจังหวะก้าวและความเร็วช้าที่แตกต่างกัน แต่อย่างน้อยที่สุดก็สะท้อนให้เห็นว่า ไม่ว่าจะกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตเศรษฐกิจ ไม่ว่างบประมาณในการดำเนินกิจกรรม CSR จะลดน้อยถอยลง
แต่ที่แน่ๆ วันนี้แนวคิดเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรกำลังขยายวงและได้รับความสนใจในระดับที่มากถึงมากที่สุดจากองค์กรธุรกิจ ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr04060452&day=2009-04-06§ionid=0221
โดย พร้อมบุญ พานิชภักดิ์ เลขาธิการมูลนิธิรักษ์ไทย
เหมือน ในนิยายเชิงวิทยาศาสตร์ science fiction มนุษย์ต่างดาวและสัตว์ประหลาดต่างๆ พากันบุกโลก ยกมาทีละหลายตัวพร้อมๆ กัน โลกวันนี้ตกอยู่ท่ามกลางภัยต่างๆ ที่ส่งผลกระทบต่อมนุษย์ ภัย ณ วันนี้ มวลมนุษย์ประสบภัยต่างๆ อย่างน้อย 3 เรื่อง คือ ภัยจากวิกฤตเศรษฐกิจระดับโลก ที่สร้างความปั่นป่วนต่อภาวะเศรษฐกิจทั้งระดับชาติ ระดับชุมชน และระดับครัวเรือน อีกภัยหนึ่ง คือภัยจากการเปลี่ยนแปลงทางฤดูกาล หรือผลจากภาวะโลกร้อน ก่อให้เกิดภัยทางธรรมชาติที่รุนแรง ไม่ว่าจะภัยแล้ง น้ำท่วม หรือการเปลี่ยนแปลงทางพืชพันธุ์ต่างๆ ภัยที่สามที่ส่งผลรุนแรง คือภัยจากความขัดแย้งในสังคม เกิดขึ้นในหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย เราเคยคิดว่าความขัดแย้งในสังคมไกลตัว แต่มาวันนี้ความขัดแย้งกระจายอยู่ให้เห็นเกือบทุกหนแห่ง
ภัยที่ รุนแรงเหล่านี้มีความถี่มากขึ้น ทำให้นักคิด นักพัฒนาต่างๆ เริ่มสนใจความสามารถของชุมชนที่ทนทานต่อภัยรุนแรงต่างๆ โดยเรียกภัยรุนแรงว่าเป็นช็อก (shock) หรือการรับแรงกระแทกนั่นเอง ซึ่งไม่ต่างกับลูกบอลยาง เมื่อโดนแรงกระแทกจากการตีด้วยไม้เทนนิส หรือการเตะในกรณีลูกฟุตบอล ลูกบอลจะมีลักษณะผิวหดตัวตามแรงกระแทก เสร็จแล้วเด้งออกมาใหม่สู่สภาพเดิมซึ่งถือว่าเป็นความยืดหยุ่น โดยเราเรียกความสามารถของชุมชนที่จะต้านแรงกระแทกจากการยืดหดตัวว่าเป็น community resilience คำว่า รีซิเลียนซ์ ตามความหมายศัพท์หมายถึงความยืดหยุ่น ความลอยตัว ตรงข้ามกับความตึงหรือ แข็งตัว
Community Resilience (โมเดล)
ความยืดหยุ่นของชุมชนเกิดจากความพร้อมที่จะรับแรงกระแทก เช่นหากมีแรงกระแทกทางเศรษฐกิจ
ชุมชน ที่มีเงินออมแค่ไหน มีทางเลือกอาชีพหลายทางไหม หรือสามารถปรับใช้เชื้อเพลิงที่ผลิตเองได้ ไม่พึ่งพาสินค้านำเข้าที่ราคาแพง ชุมชนที่ปรับตัวตามสถานการณ์ต่างๆ ได้ถือว่ามีความสามารถในการทานแรงกระแทกต่างๆ ทางเศรษฐกิจ
ชุมชน ที่ยังคงรักษาฐานทรัพยากร ธรรมชาติ แหล่งอาหารตามธรรมชาติ และมีความพร้อมที่จะรับภัยพิบัติ ก็จะมีความสามารถทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อันเป็นผลจากภาวะโลกร้อน
ในกรณีของความขัดแย้งในแนวคิด ในชุมชน สิ่งที่สามารถลดแรงกระแทก จะมีความยึดเหนี่ยวหรือมีกาวทางสังคม (social cohesiveness) เช่น ความเป็นชุมชนที่ช่วยเหลือกัน หรือการมีวัฒนธรรมร่วมกัน
CSR ลดผลกระแทก ?
ณ วันนี้ ท่ามกลางภัยต่างๆ บริษัทต่างๆ ต้องมองว่าบริษัทมี resiliency หรือความยืดหยุ่นในการรับแรงกระแทกเพียงใด บริษัทที่มีความแข็งตัว ไม่ยืดหยุ่น กลับจะมีความเปราะบาง และไม่สามารถรับแรงช็อกต่างๆ บริษัทควรนำหลักการ CSR หรือ corporate social responsibility เป็นกระบวนการหนึ่งในการสร้างความสามารถรับแรงกระแทกจากภายนอก นั่นคือการสร้างความเหนียวแน่นภายในด้วยกระบวน การผูกใจในการมุ่งเพื่อสังคมทั้งพนักงานและฝ่ายบริหาร การมีใจมุ่งเพื่อสังคม จะทำให้มองทางเลือกได้กว้างมาก โดยเฉพาะประเด็นที่หลายบริษัทอาจจะกำลังคิดว่าจะต้องลดจำนวนพนักงานจากวิกฤต เศรษฐกิจ
ในยุควิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 หรือวิกฤตต้มยำกุ้ง หลายบริษัทใช้มาตรการหลากหลายในการชะลอหรือหยุดยั้งการเลิกจ้าง มีความพร้อมใจกันลดวันทำงาน หรือลดเงินเดือนฝ่ายบริหารเพื่อพยุงสถานะของบริษัทให้ยังเดินต่อได้ในสภาวะ วิกฤต
บริษัทที่ยังคงมีความสามารถในการช่วยเหลือสังคมยามที่มี วิกฤตต่างๆ นั้น การช่วยเหลือสังคมยิ่งทวีความสำคัญเป็นอย่างมาก และบทบาทของภาคธุรกิจเอกชนนั้น การเสริมสร้างความสามารถในการรองรับแรงกระแทกทำได้จริง เมื่อธุรกิจให้ความสนใจ ต่อการเสริมสร้างพลังภายในชุมชน หรือกระบวนการ empowerment ไม่ว่าจะเป็นในกระบวนการรักษาฐานทรัพยากร ธรรมชาติโดยชุมชน การเสริมสร้างกลไกลดความขัดแย้งในชุมชน หรือการสร้างทางเลือกในอาชีพต่างๆ
หลักสำคัญที่สุดก็คือ การช่วยเพื่อให้เกิดความเข้มแข็งและชุมชนสามารถช่วยเหลือตนเองได้อย่างยั่งยืนต่อไปที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr03060452&day=2009-04-06§ionid=0221
งานวิจัย "Play Q" ก้าวต่อของ "บรีส"
" บรีส" ถือเป็นหนึ่งในแบรนด์ที่แข็งแกร่งที่สุด แบรนด์หนึ่งของกลุ่ม ยูนิลีเวอร์ประเทศไทย เช่นเดียวกับโครงการเพื่อสังคม "ลานเล่นบรีส เพิ่มพลังเรียนรู้" ที่ถือเป็นกิจกรรม CSR ที่เป็นธงนำ ซึ่งเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี 2549 และมีแผนจะสร้างลานเล่นทั่วประเทศให้ครบ 200 แห่ง ภายในปี 2552 ซึ่งจนถึงวันนี้ได้สร้างลานเล่นไปแล้ว กว่า 145 แห่ง ที่สามารถให้บริการกับเด็กไปแล้วกว่า 50,000 คนทั่วประเทศ
" มากกว่าแค่ลานเล่น" น่าจะเป็นคำจำกัดความของโครงการนี้ เพราะในความเป็นจริง โครงการเพื่อสังคมนี้ไม่ได้มุ่งที่จะสร้างลานเล่น แต่ในเวลาเดียวกัน สนามเด็กเล่น เป็นเพียงเครื่องมือหนึ่งที่จะนำไปสู่หัวใจสำคัญของโครงการในการส่งเสริม "การพัฒนาความฉลาดทางการเล่น" (Play Q) เพราะเชื่อว่าความฉลาดในการเคลื่อนไหวร่างกายจะนำไปสู่การพัฒนา
ความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) และความฉลาดทางสติปัญญา (IQ) ซึ่งถือเป็นแนวคิดใหม่ในช่วงที่ผ่านมา
ดัง นั้นจำนวนของลานเล่นอาจจะไม่สำคัญเทียบเท่ากับผลปลายทางในการพัฒนาความฉลาด ทางการเล่นของเด็กไทย ซึ่งถือเป็นหนึ่งในเครื่องชี้วัดสำคัญในแง่ประสิทธิผลของโครงการที่ผ่านมา
ก่อน ใกล้วันที่โครงการจะเดินไปถึงปลายทางในปลายปีนี้ "บรีส" จึงจัดให้มีการวิจัย "ผลของการเล่นในสนามเล่นที่มี เครื่องเล่นรูปแบบใหม่ของเด็กไทยที่มีต่อความ ฉลาดทางการเล่น" โดยมี รศ.ชัชชัย โกมารทัต หัวหน้ากลุ่มวิชาการโค้ชกีฬาและจิตวิทยาการกีฬา สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหัวหน้าโครงการวิจัย ซึ่งศึกษาเปรียบเทียบความฉลาดทางการเล่นของเด็กอายุระหว่าง 7-12 ปี ก่อนและหลังที่มีลานเล่นจากกลุ่มตัวอย่าง 1,354 คน และพบว่าหลังจากที่ได้มีโอกาสเล่นเครื่องเล่นในลานเล่นบรีสอย่างต่อเนื่อง 8-12 สัปดาห์ สามารถเพิ่มความฉลาดทางการเล่นให้เด็กได้
"อภิชาติ ศาลิคุปต" ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาตลาด กลุ่มผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดผ้า บริษัท ยูนิลีเวอร์ไทย เทรดดิ้ง จำกัด บอกว่า
งาน วิจัยครั้งนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการวัดและประเมินผลความสำเร็จของโครงการ ซึ่งแบ่งออกเป็นภายในองค์กร ได้แก่การที่คนในองค์กรมีส่วนร่วม ซึ่งนับตั้งแต่เริ่มโครงการจนปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมโครงการ 1 ใน 4 ของพนักงานทั้งหมด ขณะเดียวกันทัศนคติของพนักงานที่มีต่อองค์กรในแง่ความภาคภูมิใจในการร่วมงาน กับองค์กรที่ดีมีสูงขึ้น ส่วนภายนอกองค์กร มีการวัดผล การพัฒนาเพลย์คิวของเด็ก การมีส่วนร่วมที่มากขึ้นของชุมชน ที่ในขณะนี้หลายแห่งลานเล่น กลายเป็นศูนย์รวมของชุมชน รวมไปถึงการวัดทัศนคติที่ผู้บริโภคมีต่อแบรนด์ ซึ่งพบว่าในปี 2550 มีผลที่เป็นบวกมากขึ้น ฯลฯ
แต่ไม่ว่าผลวันนี้จะเป็นอย่างไร สิ่งที่เขาอยากเห็นที่สุดก็คือ "ผลวิจัยครั้งนี้จะกระตุ้นให้พ่อแม่ ผู้ปกครองสนับสนุนให้ลูกหลานเล่นกลางแจ้งมากขึ้น เพราะเราอาจจะไม่สามารถสร้างลานเล่นให้กับทุกโรงเรียนได้ ดังนั้นหัวใจสำคัญของเราคือการสนับสนุนให้เด็กได้มีโอกาสออกไปเล่น"
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr02060452&day=2009-04-06§ionid=0221
แม่ทัพใหม่ "ยูนิลีเวอร์" ส่งสัญญาณเคลื่อน CSR สู่ "การพัฒนาอย่างยั่งยืน"
ถือ เป็นข้อถกเถียงพอสมควรในช่วงที่ผ่านมาถึงความจำเป็นในการขับเคลื่อนแนวคิด ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (corporate social responsibility : CSR) ว่ามีความจำเป็นหรือไม่ สำหรับเวลาในวันที่วิกฤตเศรษฐกิจกำลังรุมเร้า
องค์กรธุรกิจควรจะโฟกัสและเร่งแก้ไขแต่เพียงปัญหาระยะสั้น ละวางและพักการทำ CSR เอาไว้ก่อน
หรือในเวลาเช่นนี้จะใช้วิกฤตให้เป็นโอกาสในการปรับปรุงการบริหารจัดการธุรกิจที่เป็นอยู่ ไว้สำหรับอนาคตในระยะยาว
สำหรับ "ยูนิลีเวอร์" ที่แม้จะเป็นผู้นำในตลาดสินค้าอุปโภคบริโภค และเป็นหนึ่งในองค์กรผู้นำ CSR ในไทย นี่ย่อมเป็นโจทย์ใหญ่เช่นเดียวกัน
โดย เฉพาะนี่ถือเป็นช่วงจังหวะสำคัญขององค์กรที่กำลังอยู่ในช่วงของการเปลี่ยน ผ่าน "แม่ทัพใหม่" จาก "ลออิค ทาร์ดี้" ที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโส กลุ่มผลิตภัณท์ดูแลเส้นผม ประจำภูมิภาคเอเชียและ อาเม็ต และมี "บาวเค่อ ราวเออร์ส" อดีตผู้บริหารศูนย์ลีเวอร์จากสหรัฐอเมริกา มานั่งตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร กลุ่มบริษัทยูนิลีเวอร์ในประเทศไทยแทน
ใน งานเปิดตัวผู้บริหารใหม่ของ"ยูนิลีเวอร์" เป็นครั้งแรกกับสื่อมวลชนเมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากที่ "ราวเออร์ส" เข้ามานั่งในตำแหน่งประธานกรรมการบริหารเป็นเวลากว่า 2 เดือน บางบทตอนที่เขากล่าวมีนัยสำคัญที่น่าสนใจ เมื่อเขาเล่าถึงกลยุทธ์ ที่เขานำมาใช้ในการบริหารจัดการองค์กร ในสถานการณ์เช่นนี้
"ในช่วง ที่ผ่านมาเรากำลังจัดการกับปัญหาทางเศรษฐกิจให้บริษัทสามารถเดินหน้าต่อไป ได้ แต่จากนี้ไปอีก 2-3 เดือน เราจะพูดถึงสิ่งที่เราจะก้าวต่อไปในอนาคตระยะยาว โดยตั้งเป้าหมายในการรักษาความเป็นที่ 1 ชนะใจผู้บริโภค ลูกค้า และชุมชน"
นั่นหมายถึงว่าไม่เพียงแก้โจทย์ปัญหาในระยะสั้น ในเวลาเดียวกันต้องมองไปในระยะยาว
เมื่อ มองไปที่องค์กร "ราวเออร์ส" บอกว่า "ยูนิลีเวอร์ในไทยถือว่าเป็นบริษัทที่มีพลัง ไม่ว่าจะเป็นการกระจายสินค้าไปสู่ร้านค้าที่ดีมาก บริหารต้นทุนต่ำ รวมไปถึงการบริการที่ตรงเวลา เรื่อง CSR ในไทยก็ถือว่าทำได้ดีอยู่แล้ว"
"บทบาทของผมจึงไม่ได้เข้ามาที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เคยเป็นมาเช่นในอดีต เพียงแต่เราจะมองมันไปข้างหน้าและทำให้ดีขึ้นอย่างไร"
การมองไปข้างหน้าและทำให้ดีขึ้นในความหมายของเขา มี CSR เป็นส่วนหนึ่งที่เป็นเสมือนเข็มทิศ
"เราจะยังคงทำ CSR ต่อไปโดยไม่ได้ตัดงบประมาณ และไม่ได้เฉพาะแต่กิจกรรมเพื่อสังคม
ใน เวลาเดียวกันเรากำลังขับเคลื่อนความรับผิดชอบต่อสังคมในทิศทางใหม่ ซึ่งเป็นทิศทางเดียวกับยูนิลีเวอร์ทั่วโลก ในการที่ตัวองค์กรจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่องค์กรทำมากขึ้นกว่าเดิม เรากำลังจะทำในสิ่งที่ถูกต้องและเป็นสิ่งที่ดี"
"สิ่งหนึ่งที่จะเห็น ในขณะนี้ก็คือการลงทุนในโรงบำบัดน้ำเสียที่เพิ่มมากขึ้น แม้ว่าที่ผ่านมาเราจะดำเนินการโดยมีมาตรฐานที่สูงกว่าที่กฎหมายได้กำหนดไว้ แล้วก็ตาม แต่เราก็ยังคงเดินหน้าที่จะทำอย่างต่อเนื่อง"
เขายก ตัวอย่าง "ลิปตัน" แบรนด์ชาซึ่งมียอดจำหน่ายสูงสุดทั่วโลกของ "ยูนิลีเวอร์" เป็นตัวอย่างว่า "ในปี 2015 ลิปตันตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะเดินไปสู่การเป็น sustanability farming ซึ่งให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคมตั้งแต่ต้นน้ำถึง ปลายน้ำ ตัวฟาร์มเองจะมีการใช้สารเคมีที่ลดลง มีการดูแลคุณภาพชีวิตคนผลิตชา ดูแลสิ่งแวดล้อมและสังคม ตลอดกระบวนการไปจนถึงมือผู้บริโภค นั่นรวมถึงสินค้าเกษตรอื่นๆ ในอนาคต"
สำหรับ "การพัฒนาด้านการเกษตรอย่างยั่งยืน" เป็นโครงการที่ยูนิลีเวอร์ในต่างประเทศพัฒนาขึ้นมายาวนาน ในการให้ความสำคัญกับการแสดงความรับผิดชอบในการดำเนินธุรกิจตลอดห่วงโซ่อุป ทาน (supply chain) เนื่องจากปัจจุบันสินค้าทางการเกษตรถือเป็น 2 ใน 3 ของวัตถุดิบของยูนิลีเวอร์ที่นำมาผลิตสินค้า ที่ผ่านมามีโครงการนำร่องกับสินค้าทางการเกษตรอย่างชา มะเขือเทศ น้ำมันปาล์ม ฯลฯ ที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาแนวปฏิบัติในการทำการเกษตรอย่างยั่งยืน ซึ่งไม่เพียงนำไปสู่การมีผลผลิตที่มีประสิทธิภาพ ในเวลาเดียวกันยังเป็นการปกป้องและปรับปรุงธรรมชาติและสภาพแวดล้อม ภายใต้เงื่อนไขของการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในท้องถิ่น
เพียงแต่น่า สนใจว่าสัญญาณที่ถูกส่งจาก "แม่ทัพคนใหม่" ของ "ยูนิลีเวอร์" ครั้งนี้ จะทำให้การเคลื่อนทัพความรับผิดชอบในไทยเป็นไปในทิศทางใด จึงเป็นอีกความเคลื่อนไหวที่ต้องติดตามในระดับ ห้ามกะพริบตา !!
ที่มา ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 06 เมษายน พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02csr01060452&day=2009-04-06§ionid=0221